MIJMEREN

MIJMEREN

Mijmeren

Rinus Krijnen publiceert via DongenHomespot sinds 2010 zijn columns “Mijmeringen”. In 2000 is Rinus met de columns begonnen. Aanvankelijk werden ze voorgelezen bij Radio0162 in het programma Basement en later VolDongen Feiten. Toen deze zender uit de ether ging en als omroep overging naar de website OmroepDongen.nl, waren ze vanaf dat moment hier te lezen en te beluisteren. Op 1 januari 2010 hield ook OmroepDongen.nl ermee op en sindsdien zijn de columns te horen en te lezen via Dongenhomespot.nl.
De Dongense Internetkrant
De onderwerpen van de columns zijn zeer divers, van persoonlijke beslommeringen tot wereldverbeteringen. De columns zijn zowel te lezen als te beluisteren.



Ga terug naar de krant :
WWW.DONGENHOMESPOT.NL

Afvaldatabase

ALGEMEENPosted by RINUS KRIJNEN Sat, June 29, 2019 13:21:17

We moeten allemaal beter op het milieu letten. Eén van de zaken die daar bij hoort is het scheiden van afval. In de jaren zestig hadden we een zinken vuilnisbak, die in de jaren 80 werd vervangen door een grijze plastic zak. Hier kiepte je al je afval in. Pas in de jaren 90 begon men voorzichtig met afvalscheiding, door groenafval afzonderlijk op te halen. En nu hebben we drie containers, papier-, rest- en tuinafval. Daarnaast de PMD zak, wat staat voor papier, metaal en drankpakken. En vergeet ook niet het chemische afval, kleine elektrische apparaten etc., dat we zelf naar de milieustraat moeten brengen en glas dat we in drie kleuren in een container gooien. Langzamerhand ontstaat er afvalmanagement in ieders huis.

Vroeger werden de meeste boodschappen verkocht in statiegeldflessen en papieren zaken, maar tegenwoordig liggen al onze boodschappen op plastic schaaltjes, die ook weer zijn verpakt in plastic. En dat ging weer in een plastic zak, maar dat is nu enigszins aan banden gelegd. En sommige plastics zijn verteerbaar en andere weer niet. Blijkbaar kun je het voelen, maar zien? En wat gebeurt er dan? Het verteerbaar plastic komt meestal bij het onverteerbare plastic in de PMD en dat is niet de bedoeling. Het lastige is niet wat er wel in de PMD zak mag, maar vooral wat niet. Dat is niet altijd even logisch. Dat is blijkbaar slecht voor allebei de afvalstromen. Ook glazen flessen zijn zeker niet allemaal statiegeldflessen. Vooral bij bierflesjes is het een ramp. Het staat er ook niet altijd duidelijk op. Sommige fabrikanten hebben uitgezocht dat het blijkbaar milieutechnisch minder belastend is om flessen om te smelten dan in te leveren en te reinigen en hergebruiken. Gevoelsmatig lijkt een statiegeldsysteem beter, maar blijkbaar is dat niet altijd het geval.

Dus we hebben inmiddels wel 10 verschillende afvalscheidingsmogelijkheden. De afvalindustrie doet hier nogal smalend over. In de praktijk blijken de afzonderlijke afvalstromen vaak te zijn vervuild, doordat de mensen eigenlijk maar slecht in staat zijn om afval te scheiden. Daardoor wordt formeel schoon afval alsnog opgestookt, omdat het toch niet opnieuw te gebruiken valt. Blijkbaar is in Nederland 40% van de bevolking niet in staat om de kleine lettertjes op de verpakkingen te lezen, als deze al iets zeggen over waar het afval moet worden gedumpt. Sommigen zijn ongeletterd of half blind, maar er zijn ook volksstammen, die het allemaal teveel gedoe vinden en daarmee -misschien onbedoeld- impliciet het schijt hebben aan onze volgende generaties.

Mijn zus is heel precies in deze dingen en weet exact waar het afval in moet worden afgevoerd. Ze probeert ook te voorkomen dat ze op voorhand al afval meekrijgt uit de winkel. Maar als je de enige in de straat bent die dit doet leidt dit tot niets. Er moet iets wezenlijks veranderen om tot een effectief afvalbeleid te komen. Uiteraard begint het bij de productie. Als ik een maaltijd klaarmaak en alles komt uit plastic zakjes, blikjes en schaaltjes dan staat de hele aanrecht vol met troep. Vaak qua gewicht en zeker qua volume veel groter dan de uiteindelijke maaltijd.

Het is niet voor niets dat de supermarkten alle artikelen afzonderlijk verpakken. Vaak wordt de verpakking luchtdicht gemaakt of juist gevuld met gas om de houdbaarheid te verlengen maar ook hygiëne en handelingssnelheid spelen hierbij een belangrijke rol. De consumenten willen bovendien niet teveel betalen. En daar wringt ook de schoen. Als we ons voedsel biologisch zouden maken en milieubewust zouden verkopen wordt de kostprijs misschien wel twee keer zo hoog. En al schreeuwt ‘Wakker Dier’ dat we geen plofkippen moeten kopen; je zou maar eens van een bijstandsuitkering moeten leven en ook eens een keer kip willen eten. Dat wordt dan geen verantwoord biologisch opgevoede kip, die duur, gebalanceerd voedsel heeft gekregen, een voor slachtvee vorstelijk leven heeft geleid en voor 20 euro uiteindelijk in de schappen ligt, maar een plofkip van 5 euro de kilo. Met zorg bereid smaakt deze net zo lekker.

Maar wat moeten we met dat afval? Wat mij betreft zouden producenten uitgedaagd moeten worden om artikelen te verpakken in één type afvalsoort. Ten tweede zouden alle verpakkingen moeten worden voorzien van een kleurencode, waarbij direct duidelijk is in welke afvalbak het gedumpt moet worden. En als derde zouden alle producenten verplicht een afvalwijzer moeten publiceren van hun verpakkingen en producten in een internationale database. Laten we daar ons in Europa eens warm voor maken.

We zien te vaak dat het afval van ons verdwijnt naar schimmige straatarme landen, die uit onze troep nog wat bruikbaars zien te halen en de rest verbranden of in zee gooien. Met de beste wil van de wereld hebben we wellicht het afval gescheiden aangeleverd maar zien dit alsnog terug in de plastic soep. Een vierde maatregel zou moeten zijn dat de troep wordt gerecycled of verwerkt in het land waar het afval ontstaat. Dichtbij dus, zodat iedereen ook kan zien wat de gevolgen zijn en daarmee ook voelt in de portemonnee.

Gewoontes aanpassen omdat het anders geld kost blijkt in de praktijk nog het beste te werken. Wie staat op om dit aan te pakken?



  • Comments(1)//mijmeren.dongenhomespot.nl/#post344

Femminisering

ALGEMEENPosted by RINUS KRIJNEN Sun, June 16, 2019 15:11:53

Mijn vader heeft volgens mij nooit een volledige avondmaaltijd gemaakt en ons ook nooit voortgeduwd in een kinderwagen. In het begin van de jaren zestig was de rolverdeling man/vrouw nog heel sterk aanwezig. Mannen zorgden voor het geld en vrouwen voor de kinderen. Vrouwen waren tot 1957 wettelijk handelingsonbekwaam en dat betekende dat ze bijvoorbeeld niets te vertellen hadden over het vermogen van het gezin, de kinderen etc. Zelfs al trouwde ze onder huwelijkse voorwaarden, dan had de man toch het laatste woord. Deze wet was in 1838 vastgelegd in het eerste Burgerlijk Wetboek, voortvloeiende uit de gedachte dat er maar één kapitein op een schip kon zijn en dat was -volgens het evangelie- de man. Vrouwen verloren ook vaak hun baan als ze huwde. In mijn jeugd kregen we halverwege het schooljaar een nieuwe meester, nadat we met de klas samen het huwelijk van onze juffrouw hadden gevierd. De juf -inmiddels mevrouw- hebben we na het feest nooit meer gezien. Nadat de ongelijkheid in het wetboek was opgeheven wilde het niet zeggen dat de dames als gelijken werden behandeld ten aanzien van mannen. We zijn nu ruim 60 jaar na dato en nog steeds zijn er grote verschillen. Voor dezelfde werkzaamheden worden vrouwen vaak minder betaald, ze zijn ondervertegenwoordigd op belangrijke posities en in vele streng religieuze omgevingen handelt men in de man/vrouwrelatie nog zoals in de oude geschriften is vastgelegd: de vrouw onderworpen aan de man.
Door de toename van inwoners met een strenge religieuze achtergrond, zien we dat er steeds roet in het eten wordt gegooid met betrekking tot de emancipatie van vrouwen. Zo hebben we al jarenlang een liberale opvatting over geboortebeperking en abortus en ineens staat het onderwerp weer op de kaart om hier paal en perk aan te stellen. Schande!

Maar men moet tegenwoordig als vrouw ook helaas rekening houden met zeer conservatieve ideeën over meer frivole zaken zoals het rondlopen in wat meer uitdagende kleding. Voor de conservatieven worden vrouwen dan als hoeren bestempeld, beschimpt en lastiggevallen. Dat is heel jammer. De vertrutting en betutteling slaat toe.

Toch is de opmars van vrouwen niet te stuiten. Het blijkt dat juist vrouwen in veel situaties vaak van nature zaken beter beoordelen dan vanuit het testosteron-beeld van mannen. Daarom zie je een behoorlijke toename van vrouwelijke managers. Kijk je bijvoorbeeld naar de medische sector, dan zie je dat het aantal vrouwelijk specialisten en artsen snel toeneemt. In mijn jonge jaren waren alleen de verplegers en administratieve krachten vrouw, maar tegenwoordig ook de verantwoordelijke artsen. En eerlijk gezegd vind ik dit als man helemaal niet erg.

Gelukkig heb ik in mijn werkende leven best vaak een vrouwelijke leidinggevende gehad. En in alle gevallen beviel me dat prima. Vrouwen hebben in het algemeen niet alleen oog voor het resultaat, maar hebben vaak ook meer belangstelling voor jou als mens en jouw omgeving.

Wat we nu zien is dat vrouwen ook sportief gaan meetellen. Nog niet zo lang geleden werd er nogal meewarig gedaan over vrouwensporten. Fysiek kwamen ze door aanleg tekort en daardoor werd er nauwelijks in vrouwensport geïnvesteerd. Maar sport gaat over een gelijkwaardige competitie en als bij een fysieke sport vrouwen tegen vrouwen sporten, dan kan een wedstrijd net zo spannend zijn als bij mannen. Ik heb een voorbeeld hoe slecht het was gesteld, nog niet eens zo lang geleden. In augustus 2004 waren er de Olympische spelen in Athene en er werd een vrouwenvoetbaltoernooi gehouden. Er werden een aantal wedstrijden gespeeld in Volos. Hier was speciaal voor dit Olympische vrouwentoernooi een stadion gebouwd. We waren in Pilion op vakantie en we kregen voor 5 euro prachtige plekken in het stadion -inclusief heen- en terugreis- aangeboden door de touroperator. Die kaarten waren door het Griekse Olympisch comité aangeboden, om ervoor te zorgen dat er toch nog enig publiek op de tribunes te zien was ten overstaan van de TV-kijkende wereld. Het hielp niet. Slechts een handjevol mensen gingen in op dit aanbod.

Kijken we nu 15 jaar later, dan zien we dat in pakweg 5 jaar het vrouwenvoetbal van een zieltogend amateurgedoetje tot een volledig professionele teamsport is ontwikkeld, en dat de commercie en het grote publiek er nu wel oog voor heeft. De dames zullen ongetwijfeld nog minder verdienen dan hun mannelijke collega’s maar zijn wel in de gelegenheid hier een bestaan uit op te bouwen.
Kijken we naar sport in het algemeen in Nederland, dan zien we dat we vooral successen boeken bij de dames. Doordat de gelijkheid in Nederland tussen mannen en vrouwen in sport zowat verwezenlijkt is, kunnen vrouwen zich beter ontwikkelen. Landen die nog niet zover zijn hebben dan het nakijken en daardoor doen onze vrouwen het nu zo goed.

Al gaat het in Nederland beter, mondiaal hebben vrouwen het in het algemeen in bijna alle gevallen slechter dan mannen. Vooral kansen om door te groeien zijn voor vrouwen kleiner, vaak ook omdat ze als enige de verantwoordelijkheid nemen voor de zorg voor de kinderen.

Wat als de feminisering doorzet? Vrouwen geloven in het algemeen meer in samenwerking dan in macht. Ik ken geen echte vrouwelijk dictators. Volgens mij zou de wereld er veel beter uitzien.

Maar met het opkomende religieuze fundamentalisme zal deze emancipatie maar moeilijk een vruchtbare bodem krijgen. Droom dus maar lekker verder, Rinus.




  • Comments(0)//mijmeren.dongenhomespot.nl/#post343
Next »