VERZAMELDE DAGGEDACHTEN

VERZAMELDE DAGGEDACHTEN

DAGGEDACHTEN

De dagelijkse Daggedachten van Pee | Piet Eelants | in de Dongense Internetkrant worden op veler verzoek vanaf oktober 2014 op deze plaats verzameld



Op alle teksten in deze bijlage geldt dat bij overname van volledige teksten of gedeelten ervan bronvermelding is gewenst

Ssssssssst,.... niet wakker maken ...(629)

DAGGEDACHTEPosted by pee Sat, April 13, 2019 16:12:14

Ssssssssst,.... niet wakker maken ... (629)

Een grote man , een mantel om,een behoorlijke baard en een open hart. Daar zat hij dan. Op z'n eentje de wereld te scheppen en op een waarschijnlijk roze wolk. Als ze al bestonden natuurlijk. Hij was er al minstens zes dagen mee bezig geweest en kreeg opeens een enorme slaperig gevoel. Wat wil je..Op de eerste dag had hij al veel moeite om te orde scheppen. Er brandde niet één lichtje en overal lagen brokstukken van waarschijnlijk zwarte gaten of gevallen sterren in aanbouw. Het was zeg maar een zooitje. Hij maakte daar het eerst komaf mee door licht te maken uit het duister. De zon en de sterren. Daar had hij al wel aan gedacht toe er nog niks was. Het verhaal gaat dat hij zo dag en nacht maakte.


Hij was trots op z'n werk en hij gaf zichzelf een schouderklopje. Hij sliep slecht de eerste nacht. Hij lag maar te denken hoe hij zijn werk kon voltooien. Zelf had ie er zes dagen voor uitgetrokken. Toen het voor de tweede keer licht werd kreeg hij de ingeving om water te maken. Dat kwam goed uit. Hij had wel wat dorst gekregen van zijn harde labeur de dag ervoor. Water was er, maar nog niet overal verzameld op de daarvoor uitgedachte plekken.
Hij was het die er scheiding in aanbracht en orde. Hier een rivier en daar een zee. Ook een paar oceanen leek hem wel wat. Tot zijn eigen verbazing die eigenlijk wijsheid was, ontstond daardoor het land eigenlijk vanzelf. Boven zijn hoofd maakte hij blauwe lucht met hier en daar een wolkje.
Afwerken komt later wel dacht ie. Hij vond het wel welletjes nu en zag dat het weer prima gelukt was.'Eerst slapen en dan zien we wel verder' moet hij gedacht hebben. Hij had immers nog vier dagen voor de boeg.

's- Morgens werd ie weer fris wakker. Hij kon zich nu ook wassen. Hij keek eens om zich heen en bedacht dat het toch nog een beetje een dorre boel was. Kleur ontbrak nog. Eureka! Gras, struiken , bomen, dát was wat ie mistte. De derde dag vond ie weer goed besteedt. Hij was er tevreden over. Het werd vanzelf weer licht toen de vierde dag aanbrak.
Die nacht werd het niet helemaal donker. Had hij nu gedroomd? Er stond iets in de lucht waardoor het duister was weest. Hij had macht, dat voelde hij wel. Even dromen en hup : daar was ie : de maan!
Hij keek die vierde dag eerst even naar omhoog omhoog en zag een groot licht. Dat leek de maan wel een nuttig verschijnsel, maar hij noemde het de zon. Prachtig vond ie het én lekker warm. Daar moet meer inzitten. Tegen dat het donker werd maakte hij nog miljoenen zonnen ,maar dat werd wel wat veel en ook te warm.
Hij zette die zonnen heel ver weg zodat ze klein werden voor het oog ,aar in werkelijk hel veel keren groter dan de aarde..
Bij het zakken van de eerste zon in een van de zeeën, bleven die zonnen wel zichtbaar. Hij vond ze mooi en zag ook het nut van zijn werk weer. Hij noemde die vele andere zonnen 'sterren'.

De grote man met die lange baard die zichzelf steeds meer ging waarderen omdat hij telkens bij het slapengaan flink aan de weg had getimmerd noemde zichzelf waarschijnlijk al God in die periode. Zeker is dat niet , maar ik heb in een groot dik boek wel zoiets gelezen. Later hoorde ik weer dat hij liever niet had dat je hem bij zijn naam noemde.
Maar dat is een heel ander verhaal.

We hebben nog een dag of twee te gaan. Op dag vijf zat .. euh...God op een rots en keek naar het water en om zich heen. Het zag er al leuk uit, maar stil was het wel. Hij at wat vruchten en dronk wat water.

En God liet zijn geest over het water dwalen en zijn geest daalde op het land. Hij schiep de dieren, de vissen , de vogels. Hij ging maar door de hele dag lang. Hup ! Alweer een insectensoort en in de bomen een apensoort erbij. Waarom niet. Plek zat. Leeuwen ,tijgers, parkieten en postduiven. Het hield niet op. De hele aarde werd bevolkt met dieren, met insecten en kruipende creaties. Koudbloedige, warmbloedige en schepsels met prachtige vleugels van veren. Schubben gaf hij aan de vissen en kieuwen om ook onder water te kunnen ademen. God werd er blij van en zag wéér dat het goed was. Hij sliep goed die nacht en stond al vroeg op.

De moeheid ging God wel wat parten spelen.Hij beloofde zichzelf om ook een dag rust te nemen, maar vandaag, de zesde dag, had hij nog grote plannen.

God liep naar de zee en bekeek zichzelf nog eens goed in het water. Hij had dat al eerder gezien. Hij zag er zelf niet zo slecht uit bedacht hij al een keertje.

Hij had zo zijn twijfels.Dat wel. Zou een schepsel dat een beetje op hemzelf lijkt ook nuttig zijn om te scheppen? Hij dacht heel diep na.
Kijk ,alles rondom hem was perfect. Het was eigenlijk helemaal volmaakt. Het maakte hem gelukkig en trots.
Dieren ,vogels, vissen ; een bloemenpracht en bomen ,struiken in vele vormen om zich heen. Maar hij was ook moe. Het is goed zo. Hij wilde eigenlijk een lange vakantie.
Toen bedacht hij hoe hij gezien had hoe hij er uit zag.
De dieren en alles wat hij had geschapen kenden hem.
Zijn figuur en gelaat en zij luisterden allemaal naar hem.
Verstand wilde hij hun niet geven. Instinkt vond hij wel voldoende. Daarmee konden ze wel uit de voeten. Ze konden zich ook voortplanten en daardoor nóg talrijker worden.

Hij besloot, na lang wikken en wegen , een mens te maken die hij ook hersens gaf. Die mens zou de boel regelen moeten terwijl hij op vakantie was.
God keek nog eens in het water en maakte uit modder een model van zichzelf.
Hij zag dat de mens gelijkenis met hemzelf vertoonde. Dat was goed. Hij was tevreden. Hij verzamelde de modder, husselde het een en ander door elkaar en hij noemde de mens bij naam. Een man en een vrouw.

Zij kregen zonen en dochters net als de anderen wezens die God had geschapen. Maar de mens gaf hij de heerschappij over de zeeën, de landen , de vruchten en de dieren. Zij waren naar zijn beeld en de gelijkenis was frappant.

Het werd een lange dag, die zesde dag. God was moe. Heel erg moe. God viel in slaap en droomde over zijn werken.

Hij zag in zijn dromen een goede aarde. Mensen beheersten die, gaven liefde aan elkaar en zorgden voor de dieren, de dingen en de vruchtdragende bomen. Als rentmeesters zorgden de mensen voor de aarde. Alles werd talrijk en eten was er volop. Ze leefden in vrede en er was geen haat. Het was perfect droomde hij. Er is genoeg werk verricht.
Hij klopte zichzelf weer op de borst en viel in een lange diepe slaap. God slaapt nog steeds. De vakantie zal moeten wachten. Er zijn mensen die nog steeds op de zevende dag
wachten. De dag waarop God wakker wordt en doorgaat om de schepping te voltooien. Rust roest nogal en er wordt al volop geboekt bij de reisbureaus. Bij sommigen staan de koffers al klaar naar daar waar het beter is en velen gingen ze voor...

(c) Piet Eelants 2019







  • Comments(0)//daggedachten.dongenhomespot.nl/#post629

IJdeltuitjes ( 628)

DAGGEDACHTEPosted by pee Sun, April 07, 2019 23:14:27



Deze week zat ik een interessante discussie.Het onderwerp was van alle dag en vooral ging het over de oude dag. Hoe zie jij en ik er uit als we oud zijn. Wat oud is, is vrij in te vullen. Sommigen denken bij oud ook aan lelijk. Dat beiden begrippen subjectief zijn is evident als je het objectief bekijkt. Lelijk kan ook verrekte mooi zijn en andersom is dat ook zo. Het cliché te zeggen dat het niet om het uiterlijk ,maar over het innerlijk gaat is vaak ingegeven bij de vraag te stellen op het moment dat je een medemens aanschouwt. Dan komen er nieuwe elementen bij die soms samen zijn te vatten in medelijden ,afschuw of verwondering. Als je over iemand spreekt die niet lijfelijk aanwezig is, ben je veel vrijer in je oordeel tenzij je ook dan rekening moet houden met opvallende gelijkenissen van je gesprekspartner .Objectief ben je pas als je in je blootje in de badkamer jouw eigen lijf in volle glorie ziet. Dan moet je enkel rekening houden met je eigen oordeel zou je zeggen. Zoals het gaat in discussies is ook hier een kanttekening bij te zetten. Jouw oordeel is volgens de deelnemende psychologe beïnvloedt door je ervaringen van wat anderen ooit over je zeiden.




Volgens de van repliek dienende ijdeltuit is dat nu juist de reden om er alles aan te doen om er niet ouder uit te komen zien .We komen er niet uit ,maar enige bescheidenheid past in dit geval wel bij mij. Een dag na de discussie kwam ik nog een deelnemer tegen die me bij het Kruidvat nog even fijntjes herinnerde aan een van mijn stomste uitlatingen ooit. Ik viel bijna in het vak Nivea van de schrik. De opmerking sloeg overigens nergens op en had zeker niets met het bovenstaand omschreven gesprek te maken. Het maakte me enkel verdrietig, maar ik heb in tegenstelling van die 'iemand' weer het geluk dat ik een paar van die uit het rek gevallen schoonheidsmiddelen nog nooit hoefde te gebruiken



(c) Piet Eelants 2019

  • Comments(0)//daggedachten.dongenhomespot.nl/#post628

Jij of Ik ( 627)

DAGGEDACHTEPosted by pee Sat, March 16, 2019 12:27:28

Jij of Ik ( 627)

Soms wil ik mijn daggedachten wel eens beginnen met 'ik '. Dat is niet zo gek voor een persoonlijke column. Maar toen ik nog heel klein was is me op het hart gedrukt om nooit een brief te beginnen met dat woordje. Men zou kunnen denken dat ' ík ' belangrijker zou zijn dan willekeurig iemand anders. Ook een vertegenwoordiger van een club, groep of bijvoorbeeld een bedrijf doet er goed aan zijn te vertegenwoordigen club veel te benoemen en dit consequent te blijven doen in een gesprek of geschreven stuk. Het woordje 'ik 'mag maar zuinig gebruikt worden. Dat leerde ik weer van een bevriende journalist met de bedoeling journalistiek verantwoorde artikelen te kunnen schrijven. Bovenstaande zit gebakken in ons 'politiek correct' denken en maakt deel uit van een referentiekader dat de grondslag er van vormt. Toch heb ik soms moeite met deze stellingname. Deze techniek wordt vaak en vooral in verkiezingstijd gebruikt. Er zijn zeker redenen om dat te doen ,maar er zijn evenveel redenen om juist over politieke onderwerpen een eigen mening te hebben. Het woordje ' ik ' komt veel beter over bij de kiezer. Die weet dat de vrouw of man in kwestie niet bang is om voor zijn of haar overtuiging uit te komen. De partij die de politicus vertegenwoordigd kan en hoeft dan niet als dekmantel te worden gebruikt. 'Wij vinden' is voor mij te vrijblijvend.

Als jij vindt dat jouw partij wil dat wij 'dat' ook moeten vinden, doe je aan zelfoverschatting en verloochen je dikwijls je eigen mening en doe je bovendien latent aan indoctrinatie. Je gaat dingen opdringen omdat 'wij 'dat ook al vinden. Natuurlijk is het goed dat mensen over dingen denken wat meer mensen denken, maar de kans op ondermijning van je eigen mening is levensgroot aanwezig. Denken en 'iets er van vinden' zou een ieders ideaal moeten zijn. In de politiek zou dat een beginsel moeten kunnen zijn van een echte democratische samenleving waarin de meerderheid het altijd wint van de minderheid en de minderheid zich er goed bij kan vinden omdat de echte democratische gedachten ook door hen wordt gerespecteerd. Het grote voordeel daarbij is dat er nooit een meerderheid komt die bepáált wat jij moet denken of doen omdat jouw eigen vrijheid dat verhindert. Verkiezingen op z'n (vroeg) Grieks dus!


(c) 2019 Piet Eelants







  • Comments(0)//daggedachten.dongenhomespot.nl/#post627

Boekentalkshow ( 626)

DAGGEDACHTEPosted by pee Tue, February 26, 2019 21:09:16

Boekentalkshow


Ooit heb de neiging gehad ook eens een boek uit te geven. Geschréven heb ik er al een paar. Ze zijn opgetekend, maar vooral liggen ze. Opgestapeld in schriften en A4-bloks in een kast die de naam boekenkast zeker niet ambieert als je dat zou vragen aan 'm. Ook heb ik wat 'woordsels' op de harde schijf staan en zijn ook in deze kolommen en elders in deze webstek wat schrijfsels van me te vinden. Heel gewoon eigenlijk. Iedereen schrijft tenslotte, maar niet iedereen is een blijver schrijver. Voor mij is schrijven overigens wel bijzonder. Als dyslexie-lijder is dat misschien wel een hoge prestatie op significante hoog niveau. Maar koketteren over je eigen kunnen is niet iets wat je zelf opschrijft. Je laat deze dingen gewoon door anderen zeggen en desnoods op schrift stellen. Toch hebben schrijvers wat voor op anderen en worden vanzelf wat literair elitair en tot het extraordinaire aan toe. Dat woord betekend onder andere lief, aardig en leuk, maar is eigenlijk gewoon extra en gewoon ordinair en wordt commercieel uitgebuit en als zodanig toegepast in zowat elke talkshow. Het lastige van een boek is nu eenmaal dat men het moet lezen. Het stiekem even omhoog houden op camera-hoogte van een boek is een aangeleerd kunstje en vooral vooraf geproduceerd opgenomen in het draaiboek. Er is maar een doel mee gediend: Het belang van de uitgever en niet dat van de broodschrijver.


Die uitgever heeft een flinke vinger in de pap bij de omroepen en vult de overige onzin van zo'n show aan met het meestal quasi bevorderen van het intelligent van de kijker. De auteur verplicht zich in elk serieus contract met de uitgever aan te schuiven aan de tafel van ( elke) veelbekeken talkshow. Jammer wordt dan veelal voorbij gegaan aan het feit wat echt is en dat is dat het goed voor je is. Lezen is een bezigheid die je uitvoert als het rustig is; als het comfort van je stoel dat toelaat en het licht voldoende is. Lezen is het genieten van het vermogen om al rustend en desnoods liggend de spannendste avonturen te beleven en je lusten te voeden. Je kunt je mee laten sleuren in een wilde waterstroom die je pijnigt en frustreert of je droomt weg met een pietluttig doktersromannetje. Er is keuze genoeg om over te schrijven en elke dag is er wel wat aan te bevelen .Ik beveel aan om het ultieme boek over de talkshow te schrijven. Hoef je er nooit meer naar te kijken. Een boek lezen is hét alternatief.

(c) Piet Eelants 2019





  • Comments(0)//daggedachten.dongenhomespot.nl/#post626

Van takje naar takje ( 625 )

DAGGEDACHTEPosted by pee Sat, February 16, 2019 16:20:39

Van takje naar takje

Er zijn heel wat mensen die geen zin meer hebben in het leven. Het zou hun grootste recht moeten zijn eruit te mogen stappen, hun soms lang gekoesterde wens in vervulling te zien gaan. Kan jij het daar mee eens zijn of beter: kun jij je dat voorstellen:....moe te zijn, het niet meer zien zitten, het liefst eerst even alleen willen zijn en dan op een juist moment,op een door jezelf gekozen tijdstip eruit stappen. De vrede vinden, de ideale wereld zoeken en denken die te vinden, een wereld die ook niet bestaat, maar waarvan je altijd hebt gedroomd dat die plaatsmaakt voor die wereld die soms een kwelling voor je is? Het zijn gelukkig ook niet altijd mijn woorden, enkel soms mijn daggedachten en waarvan anderen zeggen dat ze somber zijn, zonder perspectief op betere dagen en niet nodig. Ze hebben natuurlijk gelijk en bewijzen maar weer eens dat er mensen zijn die van je houden. Ik ben soms een van hen en soms die mens met die gedachten. Net als jij misschien?


Mens ben je als je iemand met een sombere gedachten terug fluit naar het leven en naar het nut ervan. Als je bewijzen aandraagt dat het leven ook mooi kan zijn of dat gewoon is. Vooral in tijden dat de natuur ons blij wil maken en die zelfde natuur nieuw leven doet ontspringen, kleurige krokussen en vrolijke hyacinten hun kopjes laten zien door soms een laagje sneeuw, komt zo'n menselijke opkikker van pas. Omdat ook dan mensen diep in de put zitten en pijn ondervinden in hun hart. Zij beleven de wereld anders dan de meesten van hun medemensen rondom ze, die fluitend opstaan en het klaar spelen om elke dag een vrolijke lach op hun gezicht te toveren. Het is goed om te weten dat er dan iemand is die je bij de les houdt en toont én soms bewijst dat jij het leven ook aan kan;dat ook jij de kans loopt dat de lucht naar benden valt en je arm op twee plaatsen kan breken vandaag, maar voorziet dat het gips er binnen twee manden weer af kan en bewijst dat je niet alleen leeft, maar ook jij die ander nodig hebt. Die andere mens, die ene. Soms is die mens een zeurpiet en bemoeial, die allesweter en die arrogante eikel. Als jij in de spiegel kijkt zie je die mens zelf . Soms zie dan ook die engel die genieten kan van die eerste lentebloemen, die jou mee laat springen van takje naar takje en de wereld opnieuw gaat verkennen ; ' mens durft te leven !' zegt en de mooie dagen niet vergeet.

(C) 2019 Piet Eelants





  • Comments(2)//daggedachten.dongenhomespot.nl/#post625

Appels, de verhoogde BTW en andere peren.. (624)

DAGGEDACHTEPosted by pee Sun, January 27, 2019 14:29:09

Appels, de verhoogde BTW en andere peren..



De bananen. Daar merkte ik het aan. Is dat krom geredeneerd? Jumbo was er ooit mee begonnen. Bananen waren een tijdje een publiekstrekker. Andere supermarkten volgden. Voor bananen hoefde je niet naar een andere winkel te gaan. Overal kostten ze in enen 99 eurocent. Voor mij was dat een graadmeter. Dan zal de rest van het assortiment ook wel redelijk geprijsd zijn was mijn beredenering. Naïef was dat wel natuurlijk. Want als je naar de prijs van de appels keek was het verschil bij andere supermarkten duidelijk waar te nemen. Ik vergeleek dus in feite appels met peren, Aldi verkocht dus knollen voor citroenen en bij Albert Heijn was nog steeds geen sprake van 'alles' voor een appel en een ei; ook niet voor verwoede hamsteraars. Dát, dachten ze in Den Haag, gaan we aanpassen. Die gedachtegang van de mensen is verwarrend en bijna net zo verwarrend als mijn gedachten vandaag. Al op de derde dinsdag van september vorig jaar kondigen we het aan. Een kleine passage in de troonrede en een wat grotere in de begrotingsstukken. Oplettende pers was er maar weinig en dus bleef de BTW verhoging tot januari, eerst onderbelicht en pas daarna zichtbaar. De burger is dat per 1 januari al lang vergeten was schijnbaar de onderliggende gedachte van de beleidsmakers en de supermarkten. De eerste drie weken bleven de bananen ónder de euro. Eén supermarkt verkocht ze zelfs als aanbieding een week lang voor een dubbeltje minder. Afgelopen zaterdag betaalde ik €1.09 per kilo. Toch maar mooi een 'dubbeltje' erbij bij, 20 cent in mijn geval. Ook bij de prijsvechters. Onwillekeurig moest ik denken aan de periode waarin we overgingen van de gulden op de euro. Een vleeskroket kostte daarvoor 1.50 maar ook daarna. Niets aan de hand toch? Alleen het valutateken was veranderd van 'f' naar '€'. Een banaan was je, als je daar over zeurde …. en ik ben, zo constateerde ik vandaag, nu net zo naïef als de doorsnee Nederlander toen. Gele hesjes zijn groen en lijken dáárom niet op een banaan.Niet kopen dus,want ook dat klopt niet én ze helpen niet en ook in Frankrijk niet. We willen misschien graag voor de gek gehouden worden. Als jij het nog snapt dat we er allemaal een beetje op vooruit gaan, zeg ik 'geef mij maar spruitjes '.Het enige verhaal wat klopt, is het verhaal van het krabben van de kat en het bijten van de hond. Ook dat maakt niets uit. Alhoewel ; dat is ook maar een fabel, een verhaal waarin je enkel tussen de regels door de waarheid moet weten te vinden en het juiste gevoel voor een stemadvies moet ontdekken.


(c) Piet Eelants 2019







  • Comments(0)//daggedachten.dongenhomespot.nl/#post624

“De mitrailleur er op” (623)

DAGGEDACHTEPosted by pee Sat, January 12, 2019 13:05:07

“De mitrailleur er op”

“De mitrailleur er op”. Mijn al lang overleden naaste familielid gebruikte dat kleine zinnetje vaak uit rechtvaardigheidsgevoel. Zelf kon deze man nog geen vlieg kwaad doen en hij liep met een bochtje om een ijverig miertje heen. Die manier van leven heb ik misschien wel van hem. Hij had oog voor het kleine, het ten onrechte nietig verklaarde schepseltje en had oog en waardering voor de rechtvaardige mens en ijzeren wetten. Sociaal tot en met, maar in zijn uitspraken stellig en radicaal. Als de man nu nog zou leven zou hij groot respect kunnen opbrengen voor de huidige president van de Filipijnen Rodrigo Duterte ,de rechtse radicale leider die alle drugsverslaafden, maar vooral de drugsdealers eigenhandig een enkele reis naar het hiernamaals zou willen geven. Mijn familielid telde daarbij ook dieven op, moordenaars en ander -in zijn ogen- tuig van de richel.



Politiek gezien op z'n minst incorrect, maar wel vanuit een overtuiging. Het klinkt gek, maar als rechtgeaarde socialist had ik soms het gevoel dat hij gelijk had. Dat gevoel kwam en komt uit eenzelfde rechtvaardigheidsgevoel als dat ik nog steeds nastreef en voortkomt uit mijn levenservaring en referentiekader. Ik dacht aan deze herinnering toen ook ik schrok van de woorden die onze minister president bezigde over gebeurtenissen van de afgelopen jaarwisseling in de grote steden. De man kreeg een hoop bagger over zich en hij werd in een krantenartikel zelfs vergeleken met de hier al genoemde Rodrigo Duterte. Ook werd gezegd dat het maar woorden zijn waarmee hij zicht uitte en daden worden algemeen niet verwacht. Ik zie Rutte nog niet op een afstandje met een kalasjnikov in zijn handen omstanders van een vreugdevuur elimineren. En de hardwerkende dienstverleners vinden hem nog steeds een slappe Janus. Wat dat betreft zullen zijn woorden niet de daden worden die mensen als mijn vroegere familielid zouden wensen. Mark Rutte is daar veel te slim voor. De bagger die hij in in dit geval moet trotseren zet hij gewoon om in winst. In maart al. Rutte maakt dan een eigen vreugdevuur. Hij haalt dan stiekem en op een verlaten plaatsje op het Scheveningse strand drie vuursterretjes uit de neutrale verpakking en steekt ze triomfantelijk aan. Boudewijn de Groot zong het al eens: 'Het is koudvuur en dat geeft niets en het komt niet in de krant...' Mijn vroegere familielid blijf ik waarderen. Bij Rutte ligt dat toch iets anders.Hij is soms niet eens te vertrouwen op zijn woord.


(C) 2019 Piet Eelants





  • Comments(0)//daggedachten.dongenhomespot.nl/#post623

Het veertiende jaar ….. (622)

DAGGEDACHTEPosted by pee Mon, December 24, 2018 13:19:19

Het veertiende jaar …..

Deze krant gaat in 2019 het veertiende jaar in. De voorloper(s) meegerekend. Klein nieuws vooral in het begin en elk jaar uitgebreider en meer bezocht. Tussen de 1200 en 1500 ( Dóngense!) mensen per dag zijn de krant trouw en hébben er wat mee of aan. Niet commercieel. Niet hoog van de toren, bescheiden vooral en actueel. Vrijwilligerswerk, Dongens eigenlijk en vooral objectief, snel ook en eerlijk. Openstaand voor alle Dongenaren en politiek onafhankelijk. Officieel met een eenmansredactie, maar geholpen op dezelfde vrijwillige basis door velen waarvan sommigen al vanaf het begin. Ik noem Rinus Krijnen die het archief fanatiek verzorgt en bijhoudt. Ad Hessels , met hand en spandiensten. Filmers met een hart voor de actualiteit.



Ik noem Con Loomans en Jan Verdaasdonk. Er is een plaatst, ruimte en veel belangstelling voor meningen en columns. Ik noem Lia van Gool en ( weer) Rinus Krijnen. Onlangs gaat de krant ook regionaal, door samenwerkenting met Langstraat Media en te zien op kanaal 42 van ziggo televisie. Ik zou meer namen willen noemen die al die jaren op een of andere manier,maar altijd -voor Dongen - belangrijke informatie zorgen en van plan zijn dit zeker te blijven doen. Zij zijn nog bescheidener dan de krant zelf, maar wel ontzettend belangrijk voor de continuïteit van de krant. Ik vergeet zeker de aanleverbronnen niet. Ik noem de verenigingen op sport- en ander gebied en zeker de officiële bronnen van de gemeente Dongen. Onmisbaar en zeer nuttig voor belangrijke informatie die elke Dongen aangaat. De plaatselijke krant, dat zijn wij. De krant die vist in dezelfde vijver van de nieuwsgaring als de collega media in ons dorp die zeker geen concurrenten zijn. Dat wou ik even kwijt en de mensen die genoemd zijn wíl ik niet kwijt. De lezer, jij dus ook niet. Als er dan toch een wens in mijn laatste daggedachte van dit jaar moet zitten is het wel dat het jou goed mag gaan in het nieuwe jaar. Samen zetten we hopelijk ook in 2019 ons eigen Dongen op de kaart. Mocht dat echt niet lukken zal ik zeker de mooie dagen niet vergeten ....DANKJEWEL !

© 2018 Piet Eelants









  • Comments(0)//daggedachten.dongenhomespot.nl/#post622
Next »