MIJMEREN

MIJMEREN

Mijmeren

Rinus Krijnen publiceert via DongenHomespot sinds 2010 zijn columns “Mijmeringen”. In 2000 is Rinus met de columns begonnen. Aanvankelijk werden ze voorgelezen bij Radio0162 in het programma Basement en later VolDongen Feiten. Toen deze zender uit de ether ging en als omroep overging naar de website OmroepDongen.nl, waren ze vanaf dat moment hier te lezen en te beluisteren. Op 1 januari 2010 hield ook OmroepDongen.nl ermee op en sindsdien zijn de columns te horen en te lezen via Dongenhomespot.nl.
De Dongense Internetkrant
De onderwerpen van de columns zijn zeer divers, van persoonlijke beslommeringen tot wereldverbeteringen. De columns zijn zowel te lezen als te beluisteren.



Ga terug naar de krant :
WWW.DONGENHOMESPOT.NL

Bubbel

ALGEMEENPosted by RINUS KRIJNEN Sun, September 23, 2018 10:05:48

Men weet alles van ons. Loop je met een smartphone of tablet rond; tik je wat zoektermen in bij Google, oriënteer je jezelf op een nieuwe aankoop: al gauw merk je dat de reclames die je berichten van de gratis social media-apps larderen, inspelen op jouw belevingswereld. Allemaal prima, maar laten ze ook ophouden als ik de aankoop heb gedaan. Om één of andere reden hebben de cybermarketeers dat nog niet helemaal in de gaten.
Met de technieken die hiervoor worden toegepast is men bezig jou als consument te profileren. Waar ben je in geïnteresseerd? Hoe kan ik jou zo gepersonaliseerd mogelijk als klant in verleiding brengen? Ik neem aan dat de methodes succesvol zijn, want ze worden overal toegepast. Het is soms verrassend hoe het werkt, alsof het lijkt dat de computer je gedachten kan lezen. Hoe zit het dan met die AVG-wetgeving, die onze privacy zou beschermen? Geen idee of de internetmarketeers zich aan de richtlijnen houden, maar als consument zet je zelf telkens de poort wagenwijd open. Want kom je op een website, dan dwingt men je om cookies te accepteren voor ‘een goed-werkende site’. Niemand wil een slechtwerkende site, zeker niet als je er doelgericht op bent af gesurft. Dus die cookies worden gebruikt om je gedrag te analyseren. En er blijkt een levendige handel te zijn in internetsporen, zodat de hele markt binnen no-time weet waarnaar jij op zoek bent. Hoewel ik hier niet op zit te wachten is dit het goede nieuws.

Met het profileren word je langzaam maar zeker in een bubbel geduwd. Als het gaat om je koopgedrag is dat nog enigszins te billijken. Maar als het om nieuws gaat vind ik dit toch anders, Als ik alleen maar nieuws krijg voorgeschoteld wat past bij mijn leeftijd, levensstijl, hobby’s en maatschappelijke positie, dan wordt dat nieuws wel erg eenzijdig. En al heel snel lijkt het alsof de wereld rondom jou en je interesses draait. Het deel van het nieuws wat niet bij jouw persoon past, wordt simpelweg niet gepresenteerd. En het wordt nog erger. Nieuwssites vragen welk type nieuws je wil volgen. Ook hier zul je gauw geneigd zijn te kiezen voor je voorkeuren. Het gevolg is dat een groot deel van de maatschappij aan je voorbij gaat. Dat is ronduit slecht en als je in complottheorieën gelooft, dan lijkt het wel alsof men dit bewust doet, om jouw wereldbeeld bij te schaven.

Dat is tegen alles wat nieuws zou moeten zijn. Vroeger beweerde kranten dat ze objectief en eerlijk waren, maar intussen weten we wel beter. Kranten hebben een bepaalde signatuur en dat weet bijna iedereen. Het principe van hoor en wederhoor wordt volgens journalistieke principes door kwaliteitskranten wel gehanteerd, maar dat betekent niet dat de krant geen stelling neemt.
Jij als consument kunt hier rekening mee houden, maar het aanbod van nieuws is in de huidige tijd veel breder doordat Jan en Alleman van alles op het internet kan zetten. Daar worden de journalistiek criteria van nieuwsgaring zeker niet altijd gevolgd, waardoor zeer eenzijdige berichten als waarheid worden weggezet. En niet in een column, zoals ik schrijf, die uitgaat van de mening van de schrijver, maar in een artikel dat beschreven is als de enige en niet te vermurwen waarheid, zonder enig kritisch tegengeluid. Doorzie je dit eenzijdig geblaat niet en word je door de profilering van het internet continu belaagd met vergelijke rabiate onzin, dan ben je in een oogwenk verandert van een brave burger in een fanatieke aanhanger van het één of ander.

Dag kan toch niet de bedoeling zijn. Je moet juist zo breed mogelijk jezelf oriënteren om een beeld te krijgen hoe de wereld in elkaar steekt. Vanuit een holistische blik behoor je naar de wereld te kijken en deze te beoordelen. Ik heb zelfs al moeite met de geschiedenisboeken die we vroeger moesten leren. Daar werd een geschiedenis beschreven vanuit één punt. Dat vond ik al apart, want het standpunt waar vandaan werd gedoceerd was altijd het onze. En is dat de ware geschiedenis? Met het lezen en zien van Europa van Geert Mak werd me duidelijk hoe we door geschiedkundigen worden bedrogen als je de andere kant van het verhaal gaat belichten. Een geschiedkundige waarheid bestaat dus eigenlijk niet.

Met de internetmarketing van nu wordt elke vorm van cognitieve dissonantie weggenomen. Je wordt in de digitale berichtgeving alleen maar bevestigd in je reeds bestaande mening. Dat kan niet goed zijn. Laat je dus niet opsluiten in deze internetbubbel. Ga eens kijken bij mensen die totaal anders zijn dan jezelf en praat daar eens mee.

En ga bewust eens een andere kant op als je een zoekterm bij Google intikt. Het is verrassend hoe de andere wereld eruit ziet.



  • Comments(0)//mijmeren.dongenhomespot.nl/#post322

Duurzaamheid

ALGEMEENPosted by RINUS KRIJNEN Thu, September 20, 2018 07:22:44

We leven in 2018 en we nemen hoe langer hoe meer in onze mond dat onze wereld duurzamer moet worden. Termen als natuurbehoud, circulaire economie, bestrijding van CO2-uitstoot om opwarming van de aarde tegen te gaan, zijn belangrijke gespreksonderwerpen en niet alleen van links. Ondanks dat transities vaak complex en ingewikkeld zijn, worden er soms opmerkelijke mooie stappen gezet.

Om te beginnen met een positieve stap. Ik ben op vakantie in Friesland en wat mijn vrouw en ik leuk vinden is het zoeken naar boerderijwinkeltjes, waar vaak biologische streekproducten worden verkocht. Zo kwamen we van de week in de buurt van Leons in midden-Friesland uit bij boer Auke Stremler. Hij verkoopt rauwmelk-kaas, -melk en -boter van zijn eigen blaarkoppen. Sinds 2009 is hij biologische boer en is hij erg begaan met de natuur en de weidevogels. Hij werd destijds op het spoor gebracht door Natuurmonumenten om dit te doen. Hij werd enthousiast en koos voor andere koeien, die weliswaar minder melk produceerden, maar met veel minder rijke voeding konden volstaan. Deze koeien moeten grazen over wat grotere weiden, waar ook de weidevogels broeden. De vogels komen er omdat de weiden later in het seizoen gemaaid worden en er veel meer voedingsstoffen voor ze te vinden zijn. Door geen kunstmest te gebruiken ontstaat er echter voor koeien een schralere voeding. De speciale blaarkoppen van Auke hebben die rijke voeding niet nodig om goede melk te produceren. Vanwege zijn productiemethode krijgt hij wat meer voor de melk en per saldo is boer Auke de transitie naar natuurvriendelijk en duurzaam boeren goed doorgekomen. Als je de man spreekt merk je dat hij trots en blij is.

En nu het negatieve voorbeeld. In Dongen, waar ik woon, is er al een hele tijd ophef over een recyclingsbedrijf dat zich bezighoudt met het recyclen van kunstgrasmatten. Eerst ergerden de Dongenaren zich aan de hoge stapels kunstgrasmatten, waarbij allerlei troep uit die matten door weer en wind in de omgeving werd verspreid. Dat is tijdelijk opgelost door er -te kleine- zeilen overheen te trekken.

Kunststof grasmatten worden geproduceerd en gaan zo ongeveer 12 jaar mee. In de tussentijd worden de matten vies en vuil, waait er mos en zand in en de basisgrondstof: kunststof is ook al vervuilend op zich. Onlangs was er nog ophef of de korrels die in de matten zitten, niet kankerverwekkend zijn. Kunststof grasvelden worden aangelegd ter vervanging van gewoon gras. Nadelen van gewoon gras is dat er veel onderhoud aan is en de levensduur veel korter. Er zijn voor- en tegenstanders, maar vooral economische motieven geven de doorslag voor de aanleg van kunststof grasvelden.

Sinds ongeveer het jaar 2000 is kunstgras populair. Bij hockey is gewoon gras bijna niet meer te vinden op de sportvelden. Het voordeel van kunstgras is dat het vlakker ligt en bij hockey dus geen spelbreker kan zijn als een hockeybal door een slechte ondergrond een eigenweg gaat. Inmiddels zijn daar de kleuren van de velden ook zodanig gewijzigd, dat de associatie met gras ver te zoeken zijn.

Maar recyclen van kunstgras, dat ook niet het eeuwige leven heeft, bestaat eigenlijk niet. Uit een televisierapportage deze week bleek dat er in Europa eigenlijk maar één bedrijf in Denemarken is, die kunststof gras kan recyclen. Zijn capaciteit is bij lange aan niet voldoende om aan de vraag te kunnen voldoen. Het bedrijf in Dongen die de matten nu als één van de twee bedrijven in Nederland collecteert samen met €20.000 per kunstgrasveld, kan hier niets mee, behalve de kas spekken.

Wat is hier fout gegaan? Als er een product op de markt is gezet wordt er vaak niet nagegaan wat de levensduur is en hoe dit uiteindelijk moet worden afgevoerd en gerecycled -indien mogelijk. Bij kunstgras heeft men alleen over het produceren nagedacht en de recycling afgekocht met een bedrag, waardoor het lijkt alsof het goed geregeld is. Behalve als blijkt dat recyclen niet goed mogelijk is en de kosten veel hoger zijn dan zijn voorzien. Om de grote hoeveelheden afval te recyclen zijn enorme investeringen nodig. De 20.000 euro die het recyclingsbedrijf per veld in Dongen ontvangt wordt gebruikt om grond te huren en de aandeelhouders te spekken. Er zijn niet of nauwelijks investeringen gedaan om een echte recyclefabriek te bouwen. Nu worden wat matten onderhands verkocht om elders met een andere bestemming nog dienst te doen. Men ontvangt dus geld om zaken te recyclen, maar verkopen de spullen gewoon door. Dat is zeer kwalijk, omdat het over vervuilde matten gaat en de bedoeling van recyclen niet is om als tussenhandel te dienen. Zo raak je de controle kwijt over het gehele proces. Waarschijnlijk omdat de 20.000 euro, die men nu ontvangt volstrekt onvoldoende is om die investeringen te verantwoorden, doet men niets, behalve de zakken vullen van de aandeelhouders. Gaat de zaak failliet dan blijven de verhuurder en de gemeente met de gebakken peren zitten. Spannend wordt hoe die kaarten nu geschud worden. Het recyclingsbedrijf heeft alle kapitaal al uit het bedrijf gehaald en zal failliet gaan als ze de kosten voor hun rekening moeten nemen. Als de verhuurder de opruimkosten niet kan betalen en ook failliet gaat, – het gaat om enkele miljoenen euro’s volgens Zembla- dan zijn wij -Dongenaren- de klos. De burgemeester houdt alle ballen nog in de lucht, maar ze wordt zwaar onder druk gezet door de gemeenteraad om een oplossing te zoeken. Als ik haar was zou ik een staatslot kopen en hopen dat de Jackpot erop terecht komt.

En wat die kunstgrasmatten betreft: een goed alternatief was er al: gras! Waarschijnlijk onder de streep toch voordeliger dan dat kunstgras.




  • Comments(0)//mijmeren.dongenhomespot.nl/#post321
Next »