MIJMEREN

MIJMEREN

Mijmeren

Rinus Krijnen publiceert via DongenHomespot sinds 2010 zijn columns “Mijmeringen”. In 2000 is Rinus met de columns begonnen. Aanvankelijk werden ze voorgelezen bij Radio0162 in het programma Basement en later VolDongen Feiten. Toen deze zender uit de ether ging en als omroep overging naar de website OmroepDongen.nl, waren ze vanaf dat moment hier te lezen en te beluisteren. Op 1 januari 2010 hield ook OmroepDongen.nl ermee op en sindsdien zijn de columns te horen en te lezen via Dongenhomespot.nl.
De Dongense Internetkrant
De onderwerpen van de columns zijn zeer divers, van persoonlijke beslommeringen tot wereldverbeteringen. De columns zijn zowel te lezen als te beluisteren.



Ga terug naar de krant :
WWW.DONGENHOMESPOT.NL

Fake

ALGEMEENPosted by RINUS KRIJNEN Sun, November 25, 2018 16:54:19

Ons geluksgevoel hangt sterk samen met aandacht. Mensen doffen zich op om gezien en beter beoordeeld te worden door de omgeving. Als je het op de man -of meestal vrouw- vraagt wordt dit vaak ontkend. ‘Ik voel me onzeker als ik me niet opmaak’, ‘ik zie er niet uit zonder make-up’, ‘ik doe het voor mezelf’ zijn de meeste smoesjes die er zo hard ingesleten zijn dat het waarheden zijn geworden. Kenmerkend van het opdoffen is dat je zelf degene bent die er het minste van ziet, behalve als je de spullen opbrengt in de spiegel. Sommige dames zijn altijd gestift, gepoederd en netjes gekapt. Dan is het soms wel schrikken en op z’n minst wennen als je ze ‘bloot’ ziet. De kern is de onzekerheid lijkt me. Vrouwen moesten veroverd worden en de mannen waren de jagers. En zo’n prooi moest dan ook aantrekkelijk zijn is het haast dierlijke instinct wat ons dat vertelt. Je zou denken dat na de #MeToo discussie en de opmars van vrouwen in de maatschappij dit minder zou worden, maar ik merk er niets van. Nog nooit is de maatschappij zo gefocust geweest op uiterlijk dan juist nu. Het is zelfs overgeslagen op de mannen.

Belangrijke reden voor dit alles is de social media. Met een handzame smartphone en een digitale verbinding kan bijna ieder mens zichzelf met zijn omgeving fotograferen met een selfie, het inmiddels door iedereen geaccepteerde woord in het Nederlands. Deze met smartphone ge3maakte foto van jezelf met op de achtergrond je triomf, de plek waar je bent of het gezelschap waarmee je bent heeft de bedoeling op de social media-aandacht te trekken. Dit fenomeen is ergens populair geworden rond 2012. Kort hierop begon de goegemeente te vloggen, het maken van korte filmpjes waarin jezelf centraal staat. Met selfies gaat het alleen om aandacht, maar bij vloggen wil men ook nog een boodschap kwijt. In alle gevallen ben je als maker zichtbaar in deze digitale producten, dus moet je er goed uitzien. De kick krijgen de makers van het aantal likes en het aantal keren dat het bericht gedeeld wordt. Doe je dit succesvol, dan kun je er ook geld mee verdienen.

Dat geld verdienen komt uit reclame-inkomsten van de hostingpartij van de social media. Rondom veelbekeken berichten worden reclames getoond die ook nog eens zijn afgestemd op het gedrag van de bezoekers van de social media. De trefkans dat een reclame aansluit op de behoefte van de kijker wordt steeds groter. De kans dat een bezoeker ook de aanbieding ziet en er ook werkelijk iets mee doet neemt ook toe. Kijk maar eens naar Mindf*ck en je ziet hoe van dit mechanisme Victor Mids gebruik maakt om mensen bepaalde dingen te laten doen of herinneren. Blijkbaar zijn we hier onbewust erg gevoelig voor en de reclameverkopers weten dat. Veel likes worden daarom ook beloond met geld.

Het minder goede nieuws is dat vooral de vloggers meningen kunnen verspreiden, die niet gecheckt worden. Journalisten maken gebruik van het principe hoor en wederhoor. Het risico is groot dat er door kuddegedrag door een vlogger een eendimensionale mening als waarheid wordt verspreid. Als het om onschuldige aanprijzingen gaat van make-upartikelen is dat niet zo’n ramp, maar gaat het om politiek beladen onderwerpen, dan kan er een zeer eenzijdig beeld ontstaan dat als waarheid wordt ervaren en verspreid.
Gelukkig zijn er ook groepen idealisten die zich bezighouden met waarheidsbevinding en de input van allerlei digitale media in het openbaar domein zodanig combineren dat de feitelijke waarheid boven water komt. Een mondiaal actieve groep vrijwilligers is Bellingcat. Zij kunnen vanuit hun individuele specialismes, zonder belemmerd te worden door belanghebbende opdrachtgevers aan de slag. En dat is ook nodig, want doordat er voor ‘nieuws’ inmiddels zo goed als niets meer wordt betaald is er ook geen geld meer om onafhankelijk onderzoek te doen en is het maar de vraag of het nieuws de waarheid brengt.

En als dan ook de belangrijkste leiders van de wereld populistische trekken krijgen en er geen belang bij hebben dat het nieuws op basis van de feitelijke waarheid wordt verspreid, roept men om het hardst dat iets ‘fake-news’ is, hoe waar het ook is.
Dat is best beangstigend.

En waar het aantal likes, deelacties en reacties op social mediaberichten hoe langer hoe zwaarder wegen in zelfbevestiging en als businessmodel, blijkt ook dit stelsel zo corrupt te zijn als maar wat. Er zijn honderdduizenden thuiswerkende trollen, die goed geld verdienen aan het plaatsen van nepreacties en likes vanuit zogenaamde ‘echte’ accounts. Accounts, waarvan de eigenaar met een smoes de inloggegevens van de social media heeft gedeeld met een partij met slechte bedoelingen. Vanuit deze accounts worden producten en diensten door deze trollen aangeprezen, waardoor de aanbieders van social media weer meer reclame-inkomsten genereren en de aanbieder denkt dat zijn product populair is. In een documentaire deze week over deze trollen blijken deze mensen zich totaal niet schuldig te voelen aan wat dan ook. Ze vinden het normaal

De wereld van social media begint hoe langer hoe meer fake te worden. Natuurlijk is het fantastisch dat je allerlei leuke en aardige dingen met elkaar kan delen, maar voor niks gaat de zon op. Goed nadenkende mensen gaan zichzelf wel afvragen of ze hieraan mee willen blijven doen. Je ziet dat vele mensen terughoudender worden, zeker ook met de strengere privacyregels die van toepassing zijn. Op het moment dat je zaken deelt op social media heb je zelf geen controle of eigenaarschap meer van de inhoud van je digitale boodschap en is je privacy deels opgegeven. Heb je dat voor een beetje aandacht over? Zorg in ieder geval dat je haar goed zit.




  • Comments(0)//mijmeren.dongenhomespot.nl/#post329

Rekeningrijden

ALGEMEENPosted by RINUS KRIJNEN Sun, November 18, 2018 22:10:56


Als de politiek de files ziet groeien en men ziet geen uitweg meer om het op te lossen, dan gonst er binnen no-time het woord rekeningrijden. Niet van de VVD, want die geloven daar niet in. Wat het feitelijke probleem is dat ons wegennet prima berekend is op de verkeersbelasting, maar alleen niet als we allemaal op hetzelfde moment de weg opgaan. In de discussie hoor ik nu nergens argumenten om het probleem werkelijk op te lossen. Niet rekeningrijden is de oplossing, maar niet meer op weg gaan met de auto. En al snel kijkt men dan naar het openbaar vervoer. Ook dit is al overbelast en zeker niet goedkoper dan autorijden. Dat heb ik toevallig gisteren nog meegemaakt toen ik naar Den Haag moest en we in de Intercitytrein eerst achter een te laat boemeltje moesten hobbelen, daarna een storing hadden met de locomotief en het laatste deel van de reis -vanaf Delft- met de tram moest worden afgelegd, omdat iemand zich bij Rijswijk voor een trein had geworpen. Het openbaar vervoer lonkt niet erg op deze manier. Het probleem is dus dat we allemaal op hetzelfde moment ergens moeten zijn. En daar zit hem de clou. In de auto zitten meer dan 80% van de automobilisten alleen in een auto waar meestal wel minimaal 4 mensen in kunnen. Carpoolen is ook een deel van de oplossing, maar daar hoor je ze niet over. Veel mensen werken in administratieve banen en vele bedrijven kunnen ervoor zorgen dat de verbindingen tussen de medewerkers met hulpmiddelen als Skype voor Bedrijven zodanig van kwaliteit zijn, dat een face-to-face gesprek niets toevoegt. Waarom gaan we dan in hemelsnaam elke dag naar kantoor? En als je dan gaat, kun je dan niet eerst een uurtje of wat thuis werken en daarna pas vertrekken naar kantoor? De belangrijkste oplossing is toch om niet te gaan reizen. Denk bijvoorbeeld ook eens aan de CO2 uitstoot.

Helaas merk ik dat de animo van bedrijven om hun personeel de vrijheid te geven om vanaf thuis te laten werken minder wordt. Waar ikzelf -als ik thuis werk- minder gestoord veel meer doe dan op kantoor zijn vele werkgevers benauwd dat van de vrijheid ‘misbruik’ wordt gemaakt. Natuurlijk moet je als medewerker verantwoordelijk zijn voor je werk en de zaken binnen de gevraagde tijd afwerken, maar juist daarom is thuis werken goed. Je bent veel minder afgeleid en kunt je zelf beter concentreren. Maar ja, dan moet de baas je wel willen vertrouwen. En ik merk dat het minder gepromoot wordt. De nieuwe generatie bazen is behoorlijk old-school.

Emolumenten zoals een leaseauto waarmee medewerkers worden gelokt zijn niet bepaald de zaken waarmee de files worden opgelost. Je krijgt immers alleen een leaseauto als je een bepaald aantal kilometers per jaar rijdt (in je eentje). Daarmee is het vanzelfsprekend dat je met de auto naar kantoor komt. Blijf je thuis, dan moet je mogelijk aan het einde van het jaar de auto inleveren. Wie wil er niet voordelig autorijden, grotendeels op kosten van de baas? Van zo’n aanslag op de duurzaamheid moeten we af. Maar ja, de regering met de autopartij als grootste deelnemer krijg je niet zover, ondanks strenge klimaatdoelen. Waarom geen stimuleringsmaatregelen dat bedrijven mensen vanuit thuis laten werken? Dat is heel wat positiever dan het rekeningrijden. Uiteraard is het rekeningrijden ook tegen de principes van de VVD, want dan wordt de auto duurder. En vanwege die paar euro duurder die het gaat worden bij invoering daarvan, zullen best wel mensen achter hun oren krabben of ze er om half negen moeten zijn. Het is het tegenovergestelde van wat het Openbaar Vervoer doet. Die stimuleert de reiziger juist met korting om in de daluren te rijden. Dat is een veel klantvriendelijkere en positievere oplossing. Het rekeningrijden is net zoals met accijnzen: je straft de gebruiker, je wil eigenlijk bereiken dat er minder gebruik van wordt gemaakt, maar ondertussen loopt het wel lekker binnen bij de belasting. En daardoor wordt de belastingdruk voor andere mensen lager. Maar verslaafden aan auto, drank of sigaretten laten zich door een verhoogd tarief niet gauw aan de kant zetten. Dat is dus een oplossing van niks.


Probeer gewoon te regelen dat je minder hoeft te rijden en het probleem lost vanzelf op. De regering moet zich focussen op beloningen om het verminderen van autorijden te stimuleren. Straffen met een duur systeem als rekeningrijden is een heel dun doekje voor het bloeden en lost niets op.








  • Comments(0)//mijmeren.dongenhomespot.nl/#post328
« PreviousNext »