MIJMEREN

MIJMEREN

Mijmeren

Rinus Krijnen publiceert via DongenHomespot sinds 2010 zijn columns “Mijmeringen”. In 2000 is Rinus met de columns begonnen. Aanvankelijk werden ze voorgelezen bij Radio0162 in het programma Basement en later VolDongen Feiten. Toen deze zender uit de ether ging en als omroep overging naar de website OmroepDongen.nl, waren ze vanaf dat moment hier te lezen en te beluisteren. Op 1 januari 2010 hield ook OmroepDongen.nl ermee op en sindsdien zijn de columns te horen en te lezen via Dongenhomespot.nl.
De Dongense Internetkrant
De onderwerpen van de columns zijn zeer divers, van persoonlijke beslommeringen tot wereldverbeteringen. De columns zijn zowel te lezen als te beluisteren.



Ga terug naar de krant :
WWW.DONGENHOMESPOT.NL

Oud Worden

ALGEMEENPosted by RINUS KRIJNEN Mon, December 25, 2017 15:13:32

Ik werk zowat mijn hele werkende leven in de financiële dienstverlening waar ooit het geld in de gangen klotste. Aanvankelijk zou ik volgend jaar mijn laatste jaar ingaan omdat we ooit een pensioenleeftijd van 62 jaar hadden afgesproken, maar helaas: als het aan de regering ligt, zal ik daarna nog 5,5 jaar moeten werken. Niet dat ik een hekel heb aan mijn werk, maar als ik mijn familie voorgeschiedenis eens bekijk, dan zal ik daarna nog maximaal 10-12 jaar kunnen genieten van een pensioen. De pensioendatum wordt berekend op basis van de gemiddelde levensverwachting na de pensioendatum. In de rijk gevulde pensioenpotten heeft men daarom voldoende gereserveerd om jou 19 jaar van een inkomen te voorzien. Dan gaan ze er dus vanuit dat ik ouder word dan 85 jaar, en dat is in geen enkele generatie van mijn familie ooit voorgekomen aan de mannelijke kant. Mijn vader, die met zijn 57,5 al thuiskwam heeft zelfs die 19 jaar niet gehaald.
En ondertussen willen we dat we allemaal gezond ouder worden. De medische wetenschap schrijdt voort. Dat wil zeggen dat farmaceutische bedrijven miljarden investeren en verdienen aan medicijnen die ons verblijf op deze aardkloot verlengen. De marktwerking zorgt er nu nog voor dat dergelijke vaak onbetaalbare medicijnen slechts voor een beperkte groep verkrijgbaar komt, maar wanneer we allemaal gezond ouder worden, stijgt de gemiddelde leeftijd waarop we sterven dus ook. Stel dat we hierdoor 10 jaar langer kunnen leven, dan zijn we genoodzaakt de pensioengerechtigde leeftijd naar 77 op te trekken. Zo niet, dan zullen alle pensioenbeloftes bijna met 50% moeten worden gekort.
Volgens de therapeuten, medici en iedereen die erdoor besmet is, moeten we gezonder gaan leven. Roken, drinken, fijnstof en vele andere gevaren moeten we gaan reduceren. We moeten ook flink bewegen. Dit alles om gezond oud te worden.

Het probleem met dat ouder worden is dat iedereen wel oud wil worden, maar niemand wil het zijn. De mooiste en vruchtbaarste jaren liggen voordat je het stempel oud krijgt. Het verlengen van levens gebeurt uiteraard en helaas alleen aan het einde. Natuurlijk zie ik ook wel dat ik nu met mijn 60 jaar minder oud was dan mijn vader destijds. Maar ook al word je 100; ergens vanaf pakweg 55-60 jaar beginnen de gebreken en daarvan komen er alleen maar bij. Levensverlenging betekent dus ook dat je langer met gebreken leeft en waarschijnlijk hulpbehoevender wordt.
Als je het levensniveau van pakweg 40 tien jaar langer vast zou kunnen houden, dan is het niet erg om ouder te worden en langer te werken, maar dat krijgen we niet voor elkaar.

De gezondheidsfreaks proberen dit wel door je allerlei geneugten trachten te ontzeggen, maar de vraag is of de kwaliteit van het leven daarmee beter wordt. Ik kan me voorstellen dat iemand die zijn leven lang genoten heeft en nergens op heeft gelet en met zijn 65e dood neervalt, wellicht gelukkiger is geweest, dan de 85 jarige die al 20 jaar incontinent en wezenloos eenzaam in leven wordt gehouden in een verpleegtehuis. En aangezien ons verblijf op aarde sowieso van tijdelijke aard is, teken ik dan toch liever voor de jong-gestorvene. Daarmee bespaar ik de gemeenschap en mezelf een hoop zorg en ellende. Maar we hebben helaas niet te kiezen.

Met de gezondheidszorg draaien we maar aan één knopje: ouder worden. Als je gezond bent en blijft is dat fantastisch ook al ontstaat er een financieringsvraagstuk aan het einde. De oplossing om mensen langer door te laten werken is in mijn ogen zinloos. Tal van beroepen stellen in deze tijd hoge eisen aan de werknemers op het gebied van opleiding en flexibiliteit en in sommige beroepen fysieke kracht. Punten die niet tot de kernkwaliteiten behoren van de oudere medemens. En als je dan toch oudere mensen op posities moet handhaven, omdat ze niet met pensioen mogen, remt dit de ontwikkeling van het bedrijf. Daar komt ook nog bij dat die oude knarren stikduur zijn. Ze zitten op het einde van de salarisschalen en belemmeren jongeren door te groeien.

Iedereen ziet dit, maar we hebben er niet op geanticipeerd.

Er zijn ook economen die zeggen dat die ouderen juist noodzakelijk zijn in het arbeidsproces, omdat onze economie zo sterk ontwikkelt, dat we dit met de huidige jongere generatie niet kunnen opvangen. Ook omdat blijkt dat de scholen niet de kwaliteit leveren, waar de markt om vraagt.

Wellicht moeten we een rem zetten op de economische groei. Groei betekent verdere uitputting van de aarde, stress en meer van hetzelfde. We dwalen hoe langer hoe verder af van de basiswaarden van het bestaan: een goed bed, een betaalbare woning, een gelukkig gezin, voldoende te eten, een prettig sociaal leven, goede zorg en werk waarin je gelukkig bent. De huidige economische groei zit niet in deze waarden: mensen onderaan de maatschappelijke ladder worden deze waarden hoe langer hoe meer onthouden en de rijken incasseren de vooruitgang.

In plaats van dividendbelasting aan de toch al rijke bedrijven kwijt te schelden, kun je die belasting beter besteden om te zorgen dat er een basisloon komt voor 55 plussers. Veel bedrijven zitten nu met die ouderen in hun maag. Afkoop is duur en remt de ontwikkeling van het bedrijf. Als we voorzieningen gaan scheppen voor de financiering van een basisloon, zou dat vele bedrijven helpen om vaste medewerkers in dienst te houden, in plaats van alle gaten op te vullen met uitzendkrachten-waarmee ze langdurige verplichtingen ontlopen.

We zitten in een transitiefase. Als binnen nu en tien jaar de robotisering echt doorzet vallen er enorm veel banen weg en vervallen grote groepen mensen in armoede, als we het huidige beleid doorzetten. Daarmee stort ook de markt in en zitten we weer in een crisis.

Maar onze regering is niet bezig deze problemen aan te pakken. Die voeren een kortetermijnpolitiek en willen nu succes. Ze vertrouwen op de inventiviteit van de markt. Een vertrouwen wat ik zeker niet deel.





  • Comments(0)//mijmeren.dongenhomespot.nl/#post301

#MeToo

ALGEMEENPosted by RINUS KRIJNEN Sun, December 03, 2017 13:26:47


Afgelopen week stond er een strip in de krant waarin werd afgebeeld dat een jongen aan een meisje een contract aanbood om te ondertekenen dat eventuele aanrakingen tijdens hun eerste date niet zouden leiden tot een #MeToo-beschuldiging. Om de boel te bekrachtigen werd er zelfs een advocaat meegenomen. Een beetje overdreven, maar de #MeToo actie lijkt een beetje deze kant uit te draaien.

De #MeToo verhalen blijven maar loskomen. Het is ook moeilijk. Waar houdt versieren op en wordt het misbruik? En als het misbruik is, dan moeten de vrouwen zeker hun mond niet houden. Aanvankelijk richtte de #MeToo verhalen zich vooral op de slachtoffers van gedwongen seksuele handelingen, waarbij er vooral spraken was van een hiërarchische verhouding of aanmerkelijke belangen. Vooral in de entertainmentwereld gebeurde dit. We hebben het hier in Nederland al jaren over de Gooise matras, wat zeker geen zinspeling is op een slaapplaats in het Gooi, maar aangeeft dat er regelmatig wisselingen van sekspartners zijn. Ook werd ermee bedoeld dat op deze matras dames aanwezig zijn, die zich via het bed zich bewust omhoog gewerkt hebben. Aan de andere kant ook heren die seks afdwongen om het hoger doel -of lijfsbehoud- bij de dames te verkopen. Een schimmig vlak, waarbij het laatste als verderfelijk wordt gezien, omdat de vrouw er niet om heeft gevraagd.

Ik ben in mijn vrijgezellentijd ook wel eens met een ‘losse’ vriendin in haar appartement geëindigd na een feestje. Het weer werd zo slecht, dat ze aanbood dat ik bij haar zou blijven slapen. Heimelijk was ik wel een beetje verliefd op haar, maar had zeker geen bedoelingen. We hadden allebei behoorlijk gedronken. Aanvankelijk werd er gezocht naar dekens, zodat ik op een veldbed terecht zou komen, maar dekens of slaapzakken leken niet snel voorhanden. Ze bood vervolgens aan om bij haar in haar smalle bed te gaan slapen. We raakten elkaar aan en ik had de neiging om haar te gaan strelen. De vriendin was gelukkig erg assertief en gaf direct aan dat dit niet de bedoeling was. Ik ben er ook direct mee opgehouden en we hebben de nacht gewoon slapend doorgebracht. No hartfeelings achteraf. Als het meisje niet assertief genoeg was gewest en mijn gang had laten gaan, dan was er wellicht iets gebeurd waarvan zij in ieder geval later spijt zou krijgen. Als ze me niet zo direct had afgewezen en van de gevolgen een heimelijk trauma zou hebben opgelopen, dan kan het zijn dat bij het mondiaal oprakelen van ongewenste intimiteiten -waarnaar de #MeToo discussie zich nu evolueert-, zij ineens ook met een #MeToo aanklacht komt. En dan wordt het lastig: beiden dronken, ze biedt zelf aan dat ik in haar bed mag slapen. Is het dan niet vragen om problemen?

Daar waar het in het begin van de discussie vooral ging om situaties waarbij de vrouw vanuit een ondergeschikte positie gedwongen werd -of zich gedwongen voelde- om seksuele handelingen met een man te verrichten, wordt nu elke vorm van min of meer het plegen van niet geheel vrijwillige seksuele handelingen in deze discussie getrokken. Dat gaat echt te ver.

Niet alle meisjes durven in een relatie seks te weigeren uit angst voor agressie of afwijzing. De fysieke overmacht van mannen maakt ze vaak onzeker. Ook hier blijkt dat veel vrouwen en mannen vaak heel slecht zijn voorbereid op omgaan met elkaar. Ik kan me bijvoorbeeld alleen herinneren dat tijdens de biologieles op de middelbare school wel werd uitgelegd hoe de seksdaad technisch gezien moest worden verricht, maar hoe het spel werkt van afwijzen, uitlokken, toestaan, wanneer wel en wanneer niet, dat moesten we zelf maar uitzoeken. En mijn ouders hebben er met mij met geen woord ooit over gerept. Ik vraag me af of de voorlichting en begeleiding inmiddels beter is. Ik hoop het wel.

Het blijkt zo te zijn dat hoe machtiger je bent, hoe meer je zonder scrupules het recht denkt te hebben over een ander te kunnen beschikken. De #MeToo actie komt daar ook vandaan en moet daar ook blijven.

Het spel van aftasten, toegeven, weigeren, uitproberen etc., wat erg belangrijk is voor elke jonge man of vrouw moet niet leiden tot allerlei trauma’s, maar zouden levenslessen moeten zijn. Ongetwijfeld gebeuren er zaken die je achteraf beter niet had moeten doen en zijn er zaken waarvan je wel spijt hebt, maar het hoort wel bij het leven. Maar hier geldt: Stel je grenzen vooraf vast, heb een moreel kompas. Dan weet je ook wanneer je ze overschrijdt. En als je deze grenzen dan alsnog overschrijdt dan ben je in mijn ogen geen slachtoffer meer.

Bezint eer ge bemint





  • Comments(0)//mijmeren.dongenhomespot.nl/#post300
« PreviousNext »