MIJMEREN

MIJMEREN

Mijmeren

Rinus Krijnen publiceert via DongenHomespot sinds 2010 zijn columns “Mijmeringen”. In 2000 is Rinus met de columns begonnen. Aanvankelijk werden ze voorgelezen bij Radio0162 in het programma Basement en later VolDongen Feiten. Toen deze zender uit de ether ging en als omroep overging naar de website OmroepDongen.nl, waren ze vanaf dat moment hier te lezen en te beluisteren. Op 1 januari 2010 hield ook OmroepDongen.nl ermee op en sindsdien zijn de columns te horen en te lezen via Dongenhomespot.nl.
De Dongense Internetkrant
De onderwerpen van de columns zijn zeer divers, van persoonlijke beslommeringen tot wereldverbeteringen. De columns zijn zowel te lezen als te beluisteren.



Ga terug naar de krant :
WWW.DONGENHOMESPOT.NL

Verkiezingen Achteraf

PolitiekPosted by RINUS KRIJNEN Sun, March 26, 2017 11:37:42

Is Nederland veranderd na de verkiezingen van vorige week woensdag? Nee, niet echt. Geen populistische overwinning -ondanks groei- en het ziet er wel naar uit dat er na een hoop onderhandelingen wel een coalitie kan worden gevormd met vier partijen. Het enige echte opvallende aan deze verkiezingen is dat de PvdA gedecimeerd is. Wat is er daar misgegaan?
In mijn ogen een aantal dingen. Doordat ze bij de vorige verkiezingen veroordeeld waren met de VVD samen een regering te vormen, verloren ze al de helft van het electoraat direct na de start van Rutte 2. Het ging slecht in Nederland en Rutte en Samson waren het erover eens dat er snel een regering moest komen. Gezien de politieke verschillen had men ervoor kunnen kiezen om alle standpunten tot op het bot uit te onderhandelen, waardoor er bloedeloze compromissen zouden ontstaan, waarmee het land niet was geholpen. Men besloot om de standpunten te verdelen: onderwerpen werden opgesplitst en men zou het elkaar niet moeilijk gaan maken als een standpunt zou worden ingenomen, dat mogelijk lijnrecht tegen de eigen principes zou ingaan. In slechts 54 dagen had Nederland in crisistijd een regering: een moedige stap. De PvdA is echter vier jaar gebasht door die keuze, voornamelijk door de eigen achterban. Bij de VVD speelde dit veel minder. Halbe Zijlstra -VVD- had hiervoor wel een goede verklaring: rechtse mensen hebben idealen en links mensen zijn principieel. Idealen worden maar zelden direct verwezenlijkt en geven een richting aan. Dat iets weleens tegen zit wil nog niet zeggen dat het ideaal verloren is. Als je uitgaat van principes is elke afwijking al een veroordeling. En zo verliest de achterban het vertrouwen als deze principes geschonden worden.

Ondanks voortreffelijke ministers als Dijsselbloem en Timmermans, waarvoor heel Nederland waardering had, is de partij er niet in geslaagd daar ook maar enige munt uit te slaan. Ook dat dit kabinet sinds 20 jaar weer eens de gehele rit heeft uitgezeten en daarmee rust gaf en op het einde een zeer positief economisch positie presenteerde met mooie vooruitzichten, is niet toegerekend aan de PvdA, terwijl de partij hier ook keihard voor heeft geknokt. Zelfs de VVD-ministers geven dit achteraf ronduit toe.
De PvdA is ontworteld van haar oorspronkelijke electoraat: de kleine man. Ondanks dat Nederland één van de succesvolste landen ter wereld is, zijn de verschillen tussen arm en rijk ook in ons land gestegen, ook tijdens de crisis. Met regeringsverantwoordelijkheid had de PvdA dit tij moeten keren, volgens de kleine man. Door democratische politiek nauwelijks beïnvloedbare zaken zoals productiviteitstoename door automatisering en robotisering en een belastingstelsel dat hierop niet snel genoeg kan acteren en de noodzaak tot bezuinigen, is de kloof verder gegroeid. De PvdA kon alleen aan damagecontrol doen, maar is hiervoor niet beloond. De kleine man vluchtte vol met ressentimentele gevoelens naar de SP en vooral de populistische PPV. En zelfs de SP heeft de afstraffing van de PvdA niet kunnen absorberen, waardoor blijkt dat Nederland een ruk naar rechts is opgeschoven.
De PvdA was de laatste jaren ook de partij waar sociaaldemocratische intellectuelen zich verzamelden. Met de opkomst van Groen Links met de jeugdige Jesse Klaver verhuisden een groot deel van deze aanhang naar Groen Links. Zij waren moe van het gesteggel rondom het -mislukte- socialistische gedachtegoed dat nog door de partij waart bij vooral de oudere leden, wat leidde tot nogal zure onvoltooide discussies binnen de partij, en interne verdeeldheid opriep. De identiteit van de partij was veranderd en men is vergeten het oorspronkelijke electoraat op sleeptouw te nemen. Ook de traditionele aanhang van allochtone Nederlanders vonden andere partijen, die dichter bij hun politieke ideeën stonden.

En dan ook nog eens een rampzalige campagne, zonder een duidelijk doel. Eigenlijk ging men er al vooraf vanuit dat de partij klappen zou krijgen. De partij werd onzeker en men besloot om vlak voor de verkiezingsstrijd openlijk het leiderschap van Samson te betwisten en de makkers Asscher en Samson werden tegen elkaar opgezet. Daarmee werd straatvechter Samson door de leden opgeofferd en verdween van het toneel. Weer een misser.

De toekomst zal leren hoe de partij deze mokerslag zal overleven. De partij is de laatste jaren enorm gedemocratiseerd. Voor elke beslissing kan elk lid zich uitspreken. Dat is een groot goed, maar kan ook leiden tot grote misverstanden. Bij weer eens zo’n keuzemoment worden leden overspoeld met informatie, maar zien ze door de bomen het bos niet meer. Wellicht dat men dan toch een verkeerde keuze komt en levert dit, zoals bij de tweekamp tussen Asscher en Samson, alleen maar verliezers op.

Ik ben als sociaaldemocraat nog steeds ervan overtuigd dat de PvdA de spreekbuis is voor dit gedachtegoed. Er is geen echt alternatief. In de praktijk is dit gedachtegoed een belangrijke pijler in de maatschappij. Er zit bovendien enorm veel kwaliteit in de partij en vele PvdA-bestuurders worden ook erg gewaardeerd, vooral in de lokale en internationale politiek.

Denk daar maar eens over na als je de volgende keer in het stemhokje staat.



  • Comments(0)//mijmeren.dongenhomespot.nl/#post287

Compromis

PolitiekPosted by RINUS KRIJNEN Sun, September 11, 2016 11:54:07

We leven in een land van compromissen. Elke handelsovereenkomst of uitwisseling van ideeën eindigt in Nedeland tot een compromis. En dat doen we al eeuwen zo. De een doet wat water bij de wijn, de ander ook en zo ontstaat er een overeenkomst. Doordat iedereen wat heeft toegegeven, lijkt het alsof je nooit precies krijgt wat je vraagt. Dat klopt, maar menig onderhandelaar heeft voor zichzelf al lang vooraf bepaald hoeveel wisselgeld hij wil inbrengen bij de onderhandelingen. Blijft het e.e.a. binnen de marges, dan is alles ok en is men tevreden. In de politiek is het al niet veel anders. Het huidige kabinet kwam destijds snel tot stand, omdat men de pot verdeeld had. PvdA - dit zijn jullie onderwerpen: daar gaan wij als VVD niet moeilijk over doen en VVD, dit zijn de onderwerpen voor jullie en daar zal de PvdA dan ook niet moeilijk over doen. Binnen enkele weken was de formatie een feit, daarmee wel beseffend dat over de weggegeven onderwerpen in de achterban bij de beide partijen dus hevig tot verzet zou leiden, maar waar men dus niets mee kon. Zo vinden de liberalen de huidige regering te rood en de sociaal-democraten het huidige beleid te liberaal. Maar omdat de VVD een veel geslotener front is als de discussiepartij PvdA, vielen de compromissn vooral bij de achterban van de PvdA slechter.

Technisch gezien was deze keuze wel een goede optie, al leidt het waarschijnlijk tot een electorale zelfmoord. Partijaanhangers voelen zich miskocht in deze situatie. Toch zal dit kabinet na vele malen weer eens de rit gaan uitzingen, zoals het ernaar uitziet. Wat had men dan wel moeten doen? In Nederland is geen partij groot genoeg om alleen te regeren. Als een regering uitsluitend de plannen van één partij in haar regeerakkoord heeft staan spreken we van een dictatuur. En geef je een potentiele regeringskandidaat dus niet een aantal dossiers waarmee ze kunnen scoren, dan haken ze al af, voordat ze begonnen zijn. Je doet het dus eigenljk nooit goed. Vooral de stemmers hebben het idee dat wanneer jouw partij meedoet aan de verkiezingen en aan de regering dat het verkiezingsprogramma integraal het nieuwe regeerakkoord wordt. Bij de situatie die we haden waarbij de PvdA en de VVD tot elkaar veroordeeld werden kon dit gewoon niet waar zijn. De ideeen liggen simpelweg te ver uit elkaar. Door van elkaars dossiers af te blijven ontstaat er dus een pragmatische situatie, waarmee je wel verder kan als regering. En omdat de problemen momenteel groot zijn, is dit waarschijnlijk voor het land en de orde het beste. Want al met al zijn we toch uit het economisch slop aan het komen en gloort er weer wat hoop. Natuurlijk geldt dit nog maar voor een deel van de bevolking, maar een begin is gemaakt. Toch zal vooral de PvdA de truccendoos open moeten trekken om te zorgen dat ze hun vorige electoraat niet gaan verliezen aan GroenLinks of misschien wel de SP of PVV. Veel van de kiezers herkennen in het huidige beleid de PvdA niet terug en zijn teleurgesteld. De vraag is echter wat er zou zijn gebeurd als de PvdA geen regeringsverantwoordelijkheid had gedragen? Dan was de huidige situatie zeker niet beter geweest en zou minister Dijsselbloem a.s. dinsdag geen begroting met groeimogelijkheden voor minima hebben kunnen presenteren.

De kans was dan groot geweest dat de economie wel gegroeid zou zijn, maar de opbrengsten geheel bij de grootverdieners terecht zouden zijn gekomen. Het grootste probleem in onze maatschappij momenteel is dat de tweedeling tussen arm en rijk alsmaar groter wordt. Wil de PvdA de komende maanden haar waarschijnlijk verloren positie opnieuw ombuigen tot consolidatie of winst, dan zal uit deze partij een duidelijk plan moeten komen, waarbij de kiezers overtuigend de sociaal-democratische bedoelingen van de partij weer gaan zien. Lukt dit niet, dan heeft deze regeerperiode, ondanks alle successen met kundige bestuurders tot politieke zelfmoord geleid.












  • Comments(0)//mijmeren.dongenhomespot.nl/#post275
Next »