MIJMEREN

MIJMEREN

Mijmeren

Rinus Krijnen publiceert via DongenHomespot sinds 2010 zijn columns “Mijmeringen”. In 2000 is Rinus met de columns begonnen. Aanvankelijk werden ze voorgelezen bij Radio0162 in het programma Basement en later VolDongen Feiten. Toen deze zender uit de ether ging en als omroep overging naar de website OmroepDongen.nl, waren ze vanaf dat moment hier te lezen en te beluisteren. Op 1 januari 2010 hield ook OmroepDongen.nl ermee op en sindsdien zijn de columns te horen en te lezen via Dongenhomespot.nl.
De Dongense Internetkrant
De onderwerpen van de columns zijn zeer divers, van persoonlijke beslommeringen tot wereldverbeteringen. De columns zijn zowel te lezen als te beluisteren.



Ga terug naar de krant :
WWW.DONGENHOMESPOT.NL

Ondemocratische Verkiezingen

PolitiekPosted by RINUS KRIJNEN Sun, March 24, 2019 14:55:02

Als ik niet geweten had dat de verkiezingen afgelopen week ging om tot een nieuwe bezetting van de Provinciale Staten en de Waterschappen te komen, had ik gedacht dat het om de Tweede Kamer ging.

Zelden heb ik zo weinig voorbereid het stemlokaal betreden. Door het geweld van de landelijke politici waren de regionale belangenvertegenwoordigers nergens te zien: ja, op de regionale zenders, maar die knop is niet standaard op radio en TV.

Laten we beginnen met de Waterschappen. Vol trots wordt er altijd beweerd dat deze verkiezingen zowat al bestonden voordat het woord democratie werd uitgevonden. Waterschappen zijn georganiseerd rond de lopen van rivieren en overstijgen daarmee de grenzen van provincies. De nitwits die dit willen samenvoegen met de provincies weten niet waarover ze praten. In 1950 waren er nog 2600 waterschappen en nu nog 21. De rivieren zijn niet allemaal gedempt, maar men heeft besloten om niet elke sloot meer te voorzien van zijn eigen bestuur. Maar waar kiezen we voor? Pas vanaf 2004 doen ook politiek partijen mee en wordt er niet meer alleen gestemd op individuele personen. Wie dit verzonnen heeft is ook niet bij de les geweest. De individuele personen zullen zeker een verwantschap hebben met het onderwerp, maar een politieke partij? Ik neem aan dat rood, groen, paars en bruin allemaal droge voeten willen of voldoende water. Ik zie hier totaal geen politieke voedingsbodem. Door politiek hierin te betrekken wordt de kwaliteit van de afvaardiging ondergeschikt aan een politiek belang. Oh, by the way, het bestuur van de Waterschappen wordt deels niet democratisch bepaald, omdat leden vanuit belangengroepen direct in het algemeen bestuur worden geplaatst. Men zit politiek nogal in de maag met deze Waterschappen. Persoonlijk vind ik dat gezien de geografische afhankelijkheid de Waterschappen geen provinciale aangelegenheid is. Het gelijktijdig kiezen van Waterschap en Provinciale Staten suggereert een niet bestaande verbondenheid. Maar zouden we afzonderlijk moeten kiezen voor de Waterschappen dan stemde er helemaal geen mens.
We hebben een landelijk overheidsorgaan dat Rijkswaterstaat heet. Laat die de regie voeren over de resterende Waterschappen en laten we alstublieft deze technische uitvoeringsinstanties niet verder politiek gaan laden. Gewoon vertegenwoordigers en deskundigen benoemen. Dat politieke gedoe leidt tot niks.

Dat zie je dan ook bij de Provinciale Staten, waarvoor we ook moesten kiezen afgelopen week. In de Provinciale Staten zijn landelijke en provinciale partijen vertegenwoordigd. Die houden zich bezig met belangrijke zaken zoals het bewaken van het geld dat ze kregen bij het verkopen van de energiebedrijven. Maar het enige waarvoor ze echt bestaan is het kiezen van de Eerste Kamer. De onafhankelijke politieke partijen komen er bij de Provinciale Staten er meestal nogal bekaaid vanaf en mogen wellicht één zetel gaan bemensen in de Eerste Kamer. Dat betekent dat door de getrapte verkiezingen nu een soort tussenbalans wordt opgemaakt voor het beleid van de regering en de Tweede Kamer.

Gevolg is dat de protestpartijen hun kans schoon zien om roet in het kabinetsbeleid te gaan strooien.
De Eerste Kamer kan wetten tegenhouden of aannemen, maar niet wijzigen. Dan moet het terug naar de Tweede Kamer. Formeel was de Eerste Kamer ervoor om de gemeenschap te vrijwaren van onbehoorlijk beleid door niet-uitvoerbare wetten er proberen door te krijgen. Politiek zou hier verder niet bedreven worden. Maar in de praktijk ontwikkelt de Eerste Kamer zich zoals het model in de Verenigde Staten, waarbij de politieke verhoudingen in de Senaat bepalen of een wet doorgang vindt en de uitvoerbaarheid van de wet van ondergeschikt belang is. Als dan die Eerste Kamer zo direct invloed heeft op het beleid dan wil ik als kiezer ook direct kunnen kiezen. De omweg via de Provinciale Staten slaat nergens op en zorgt voor misvattingen. Als kiezer weet ik dat mijn provinciale stem effect heeft op het landelijk beleid, maar moet daarmee in het stemhokje het provinciaal belang wegcijferen als ik de regering wil afrekenen. En wie wil dat nu niet? Er zijn altijd redenen om het beleid te keren voor een deel van het electoraat. Ik vraag me af of ik de volgende keer gemotiveerd genoeg ben om aan deze poppenkast mee te willen doen.

Tijdens deze verkiezingen werd het Forum voor Demagogie (euh…) de grote winnaar als protestpartij.
De Uil van Minerva bereikt er volgens Maarten van Rossem alleen maar mee dat er eigenlijk een ruk naar links wordt gemaakt. De regering is nu afhankelijk van de steun van GroenLinks en PvdA in de Eerste Kamer. De niet-onderhandelbare principes over Europa, het klimaat en de arbeidsmigranten van het FvD en Wilders zorgen ervoor dat er geen samenwerking zal worden gezocht met deze protestpartijen. En zoals Maarten van Rossem al aangaf: “We hebben er weer een carnavalspartij bij”.




  • Comments(0)//mijmeren.dongenhomespot.nl/#post338

Verkiezingen Achteraf

PolitiekPosted by RINUS KRIJNEN Sun, March 26, 2017 11:37:42

Is Nederland veranderd na de verkiezingen van vorige week woensdag? Nee, niet echt. Geen populistische overwinning -ondanks groei- en het ziet er wel naar uit dat er na een hoop onderhandelingen wel een coalitie kan worden gevormd met vier partijen. Het enige echte opvallende aan deze verkiezingen is dat de PvdA gedecimeerd is. Wat is er daar misgegaan?
In mijn ogen een aantal dingen. Doordat ze bij de vorige verkiezingen veroordeeld waren met de VVD samen een regering te vormen, verloren ze al de helft van het electoraat direct na de start van Rutte 2. Het ging slecht in Nederland en Rutte en Samson waren het erover eens dat er snel een regering moest komen. Gezien de politieke verschillen had men ervoor kunnen kiezen om alle standpunten tot op het bot uit te onderhandelen, waardoor er bloedeloze compromissen zouden ontstaan, waarmee het land niet was geholpen. Men besloot om de standpunten te verdelen: onderwerpen werden opgesplitst en men zou het elkaar niet moeilijk gaan maken als een standpunt zou worden ingenomen, dat mogelijk lijnrecht tegen de eigen principes zou ingaan. In slechts 54 dagen had Nederland in crisistijd een regering: een moedige stap. De PvdA is echter vier jaar gebasht door die keuze, voornamelijk door de eigen achterban. Bij de VVD speelde dit veel minder. Halbe Zijlstra -VVD- had hiervoor wel een goede verklaring: rechtse mensen hebben idealen en links mensen zijn principieel. Idealen worden maar zelden direct verwezenlijkt en geven een richting aan. Dat iets weleens tegen zit wil nog niet zeggen dat het ideaal verloren is. Als je uitgaat van principes is elke afwijking al een veroordeling. En zo verliest de achterban het vertrouwen als deze principes geschonden worden.

Ondanks voortreffelijke ministers als Dijsselbloem en Timmermans, waarvoor heel Nederland waardering had, is de partij er niet in geslaagd daar ook maar enige munt uit te slaan. Ook dat dit kabinet sinds 20 jaar weer eens de gehele rit heeft uitgezeten en daarmee rust gaf en op het einde een zeer positief economisch positie presenteerde met mooie vooruitzichten, is niet toegerekend aan de PvdA, terwijl de partij hier ook keihard voor heeft geknokt. Zelfs de VVD-ministers geven dit achteraf ronduit toe.
De PvdA is ontworteld van haar oorspronkelijke electoraat: de kleine man. Ondanks dat Nederland één van de succesvolste landen ter wereld is, zijn de verschillen tussen arm en rijk ook in ons land gestegen, ook tijdens de crisis. Met regeringsverantwoordelijkheid had de PvdA dit tij moeten keren, volgens de kleine man. Door democratische politiek nauwelijks beïnvloedbare zaken zoals productiviteitstoename door automatisering en robotisering en een belastingstelsel dat hierop niet snel genoeg kan acteren en de noodzaak tot bezuinigen, is de kloof verder gegroeid. De PvdA kon alleen aan damagecontrol doen, maar is hiervoor niet beloond. De kleine man vluchtte vol met ressentimentele gevoelens naar de SP en vooral de populistische PPV. En zelfs de SP heeft de afstraffing van de PvdA niet kunnen absorberen, waardoor blijkt dat Nederland een ruk naar rechts is opgeschoven.
De PvdA was de laatste jaren ook de partij waar sociaaldemocratische intellectuelen zich verzamelden. Met de opkomst van Groen Links met de jeugdige Jesse Klaver verhuisden een groot deel van deze aanhang naar Groen Links. Zij waren moe van het gesteggel rondom het -mislukte- socialistische gedachtegoed dat nog door de partij waart bij vooral de oudere leden, wat leidde tot nogal zure onvoltooide discussies binnen de partij, en interne verdeeldheid opriep. De identiteit van de partij was veranderd en men is vergeten het oorspronkelijke electoraat op sleeptouw te nemen. Ook de traditionele aanhang van allochtone Nederlanders vonden andere partijen, die dichter bij hun politieke ideeën stonden.

En dan ook nog eens een rampzalige campagne, zonder een duidelijk doel. Eigenlijk ging men er al vooraf vanuit dat de partij klappen zou krijgen. De partij werd onzeker en men besloot om vlak voor de verkiezingsstrijd openlijk het leiderschap van Samson te betwisten en de makkers Asscher en Samson werden tegen elkaar opgezet. Daarmee werd straatvechter Samson door de leden opgeofferd en verdween van het toneel. Weer een misser.

De toekomst zal leren hoe de partij deze mokerslag zal overleven. De partij is de laatste jaren enorm gedemocratiseerd. Voor elke beslissing kan elk lid zich uitspreken. Dat is een groot goed, maar kan ook leiden tot grote misverstanden. Bij weer eens zo’n keuzemoment worden leden overspoeld met informatie, maar zien ze door de bomen het bos niet meer. Wellicht dat men dan toch een verkeerde keuze komt en levert dit, zoals bij de tweekamp tussen Asscher en Samson, alleen maar verliezers op.

Ik ben als sociaaldemocraat nog steeds ervan overtuigd dat de PvdA de spreekbuis is voor dit gedachtegoed. Er is geen echt alternatief. In de praktijk is dit gedachtegoed een belangrijke pijler in de maatschappij. Er zit bovendien enorm veel kwaliteit in de partij en vele PvdA-bestuurders worden ook erg gewaardeerd, vooral in de lokale en internationale politiek.

Denk daar maar eens over na als je de volgende keer in het stemhokje staat.



  • Comments(0)//mijmeren.dongenhomespot.nl/#post287
Next »