MIJMEREN

MIJMEREN

Mijmeren

Rinus Krijnen publiceert via DongenHomespot sinds 2010 zijn columns “Mijmeringen”. In 2000 is Rinus met de columns begonnen. Aanvankelijk werden ze voorgelezen bij Radio0162 in het programma Basement en later VolDongen Feiten. Toen deze zender uit de ether ging en als omroep overging naar de website OmroepDongen.nl, waren ze vanaf dat moment hier te lezen en te beluisteren. Op 1 januari 2010 hield ook OmroepDongen.nl ermee op en sindsdien zijn de columns te horen en te lezen via Dongenhomespot.nl.
De Dongense Internetkrant
De onderwerpen van de columns zijn zeer divers, van persoonlijke beslommeringen tot wereldverbeteringen. De columns zijn zowel te lezen als te beluisteren.



Ga terug naar de krant :
WWW.DONGENHOMESPOT.NL

Pechdag

ALGEMEENPosted by RINUS KRIJNEN Wed, June 20, 2018 22:02:45


Ik had gisteren blijkbaar een pechdag, deels door mijn eigen schuld. En het was niet eens vrijdag de dertiende. Kom ik op mijn werk aan ’s middags, nadat ik thuis gewerkt had, krijg ik mijn laptop niet opgestart. Problemen met het token en geen idee of dit nog goed zou komen. De twee afspraken die ik had heb ik daardoor via de telefoon gedaan zonder documenten en daarna maar naar huis, want zonder toegang tot het netwerk kun je niets: drama.

Thuis aangekomen bleek dat de vakantiepapieren, die binnen waren gekomen vraagtekens opwierpen. De gereserveerde stoelen stonden niet op de tickets en uit niets bleek dat we ruimbagage mee mochten nemen. Naar mijn idee hadden we dit wel besteld. Even checken bij de KLM. Om het überhaupt mogelijk te maken om stoelen te reserveren, moet je lid worden van het Flying Blue programma. Daar zat ik eigenlijk al niet op te wachten. Ben ik weer lid van zo’n marketingbende, die je regelmatig gaan lastigvallen met van alles, wat ik niet wil. Dat bleek ook wel, want twee maanden geleden werd ik door zo’n marketing-Truus gebeld of ik wel alle voordelen uit mijn abonnement haalde. Ze wilde me verleiden door te zeggen dat ik veel korting kon krijgen als ik regelmatig vloog. Ik zou punten kunnen sparen etc etc. Ik deelde de tante mee dat ik niet echt van plan was veel te gaan vliegen en dat ze bedankt was. Je bent klant, dus je kan helaas zomaar niet verwijzen naar een bel-me-niet-register.
Dus bij boeking in januari had ik me toch Flying Bluelid gemaakt en bij het invullen van de aanvraag bij ‘voornaam’ mijn voornaam Rinus ingebracht: de domste fout ever! Bij voornaam moet je in de vliegwereld je doopnaam invullen, in mijn geval: Marinus. Dat werd me later bijna -bagagetechnisch gezien- noodlottig.
Ik bleek niet te kunnen checken online hoe het zat met de stoelen en de bagage, want mijn naam (Marinus Krijnen) had geen Flying Blue-abonnement.

Dus ik bellen met de KLM. Die kreeg ik vlot aan de lijn. Ik legde mijn situatie uit. De man van KLM vertelde mij dat er in principe geen gratis ruimbagage wordt geboekt op een City Hopper. 10 kg in de cabine is de norm. Ik vraag me af hoe vakantievierders met slechts 10 kg bagage de vakantie doorkomen. Hebben ze alleen een zwembroek bij zich of zo? En wil je wel ruimbagage: met je Flying Blue abonnement is er wellicht korting te krijgen. Dat zal sowieso niet veel zijn met mijn simpel “Explorer” account. Om korting te krijgen moet je waarschijnlijk een “Dubbel Platinum” abonnement hebben. Ik vertelde de host dat ik wel in mijn Flying Blue account kon kijken, maar niet bij mijn vlucht kwam. Doordat de vlucht was geboekt door het reisbureau en mijn initialen niet overeenkwamen werd de connectie tussen mijn stoelenarrangement en de ticket niet gevonden aldus de host van KLM. De stoelen waren wel gereserveerd op onze naam. De naam aanpassen moest je maar regelen met de afdeling Flying Blue. Daarna zouden we ruimbagage bij kunnen boeken. Hij zou me wel even doorverbinden. Een leuk en later irritant muziekje vulde de wachttijd op: 5 minuten, tien minuten, een half uur, een uur; het muziekje ging maar door. Daarna werd de verbinding verbroken! Bij een tweede poging gaf ik het na 10 minuten al op. Er was ook nog een mogelijkheid te appen, bleek. Dus ik geappt met WhatsApp. Dit semi-synchrone communicatiemiddel gaf me niet echt soelaas. Na drie uur had men mijn berichtje gelezen en men verwees me naar een website. Daar moest ik na een menu te hebben doorlopen een mail dichten met een kopie van mijn paspoort (!). Volgens mij mag dat niet van de AVG, maar ze konden niets aanpassen als ze deze niet hadden. Ik dus alles opgestuurd en nu, bijna 24 uur later is het pas aangepast. Wat een service! Uiteindelijk heb ik vanmorgen opnieuw KLM gebeld en de ruimbagage geboekt (2 x 23 kg voor 100 euro heen en terug; hoppa!). Ook nu probeerde ze me weer door te verbinden met Flying Blue, maar dat heb ik tegen gehouden. Ik wilde niet weer opnieuw uren opgeven voor mogelijk een tientje korting maximaal.

Veel bedrijven komen woorden tekort als het over klantbeleving en service gaat. Ze doen alles voor je. Je kunt ze bellen, mailen, appen etc. Maar ga je het ook werkelijk doen, dan kom je in een doolhof terecht. Ik krijg altijd al het zuur als ik aan zo’n helletocht begin.

Het was nog niet op, gisteren, want ik kreeg ook de aankondiging binnen van het concert van Roger Waters wat we voorafgaand aan de vakantie zouden gaan bezoeken. Las ik het nu goed? Er stond een dag later op de aankondiging dan de dag die we hadden gepland! Gauw de tickets erbij gezocht en inderdaad: ik heb een verkeerde datum geboekt. Dan zitten we al in Italië. Ik probeerde te bellen met de serviceafdeling van Ticketmaster. Daar was het zo druk dat ze me zelfs niet toelieten tot de wachtrij. Vandaag opnieuw enkele malen geprobeerd en zelfs om 9 uur ‘s morgens kwam ik er niet door. Rond half twaalf lukte het wel. Toen bleek dat ze geen kaarten konden of mochten omruilen. Nieuwe kaartjes kopen was nog wel mogelijk, maar dan alleen staanplaatsen en die wil ik niet. Geen Roger Waters dus. Jammer.

Ik heb daarna de 2 kaartjes voor een gereduceerd tarief aangeboden op Marktplaats en Facebook.

Het loopt allemaal nog goed af. Gelukkig wil mijn zus de kaartjes overnemen en blijken er plotseling ineens wel kaartjes voor de vrijdag te koop te zijn.
Eind goed al goed.




  • Comments(0)//mijmeren.dongenhomespot.nl/#post313

Advertentieverkoper

ALGEMEENPosted by RINUS KRIJNEN Tue, June 12, 2018 22:16:34


Regelmatig word ik gebeld door advertentieverkopers. Dat komt omdat ik voorzitter ben van museum De Looierij in Dongen en iedereen snapt dat een museum gebaat is bij ‘exposure’. Dat begrijpen wij als museum ook, maar we hebben uiteraard maar een beperkt budget om aan reclame te doen. We hebben hier ook al eerder over nagedacht en eigenlijk willen we twee dingen bereiken: betere naamsbekendheid in de regio en aandacht voor bijzondere activiteiten, zoals rondleidingen, wisseltentoonstellingen en bijvoorbeeld workshops. Door samen te werken in de regio met ondernemingsvereniging Toerlezjoere en aan te sluiten bij het regionaal bureau voor toerisme van De Langstraat proberen we ook verbinding te krijgen met andere ondernemingen of hun activiteiten in de regio. We willen ons geld zo effectief mogelijk inzetten.

Als we op alle fantastische voorstellen van de advertentieverkopers ingaan, dan kunnen we al het geld wat er verdiend wordt uitgeven aan advertenties, en dat minimaal maal twee. Bijna dagelijks word ik of het museum gebeld om een advertentie te plaatsen in een blad, op een website, of een verenigingskrantje. Maar ons budget is beperkt en gemaximeerd en vooral de effectiviteit van reclame vinden we belangrijk. Zo hebben we in Dongen een goede naamsbekendheid en daar hoeven we nu niet zo hard meer aan te werken. Verder vinden we variatie erg belangrijk. Niet alleen adverteren in een glossy, maar ook flyers uitdelen, narrowcasting of reclame maken op de buurtbus, wat we onlangs hebben gedaan.

We hebben besloten niet meer te adverteren op internet, behoudens de eigen acties die we inzetten via Facebook. Vaak melden zich verkopers van vage bedrijvengidsen die onze naam willen vermelden in een incomplete lijst, die je bovendien bij de eerste twintig pagina’s waarop je op ‘De Looierij’ in Google zoekt niet tegenkomt. Meestal vraag men daar zo’n 150 euro excl. BTW voor. Net niet te veel om er echt wakker van te liggen, maar in het putje gegooid als blijkt dat je er niets aan hebt. En men brengt het meestal zo: Ik vertegenwoordig bedrijvengids huppeldepup (snel uitgesproken-niet te verstaan-) en ik kan toch wel weer de jaarlijkse vermelding opnemen, die u elk jaar doet (ehum?). U heeft eerder aangegeven niet in te willen gaan op een uitgebreide vermelding, omdat u dit te duur vindt. Is dit nog zo? Anders kan ik u aanbieden etc etc. Ik krijg al de kriebels als ik zo’n man of vrouw aan de lijn krijg. Waar men het nooit over heeft is hoe effectief zo’n vermelding is. Krijgen we 100 bezoekers meer hierdoor? Worden we daardoor bekender? In beide gevallen is het antwoord: nee. Op de belangrijkste plaatsen zoals de museumvereniging, het Uitpunt Dongen, de ANWB en VVV kunt u De Looierij zeker vinden en toetst u in Google “De Looierij” in, dan garandeer ik u dat van de 25 eerste zoekresultaten van de zoekpoging 80% verwijst naar ons museum. Pure onzin dus om extra advertentieruimte te kopen: dit is dus geld weggooien.

Vooral omdat we een museum zijn is het voor een advertentiekrant interessant om ons op te nemen. Van onze activiteiten kunnen ze een leuk ‘redactioneel’ stukje maken als een soort advertorial en dit larderen met allerlei reclame van omliggende bedrijven.

Vorige week belde er weer zo’n charlatan. Onlangs hadden we in het bestuur besproken dat we meer naamsbekendheid willen in de Reeshof, een grote woonwijk van meer dan 40.000 inwoners in Tilburg, die met nog geen afstand van 10 km om de hoek ligt. Het blijkt dat we weinig bezoekers krijgen uit deze enorme wijk. De man die me benaderde bracht het zo dat hij met ons wel een samenwerking wilde aangaan, want hij had een succesvol concept om de Reeshovelingen te benaderen. Of hij eens kon komen praten. Aanvankelijk hield ik een beetje de boot af: weer zo’n advertentieverkoper, maar hij stond erop om eens te komen praten. Dus gisterenmorgen zat ik met deze man aan de koffie om over zijn grandioze concept te praten. Al gauw werd me duidelijk dat hij niets van ons wist en liet hij blijken dat hij overal wel mannetjes voor had, voor dingen die we nu gratis doen met vrijwilligers. Daar zit ik al helemaal niet op te wachten. Verder hoorde hij me uit over de situatie in Dongen en omgeving en al gauw werd me duidelijk dat hij erop uit was adverteerders te kunnen vinden. Het duurde lang voordat hij eindelijk met zijn voorstel kwam. Hij bleef me maar uithoren zodat hij dan met een ‘offer you cannot refuse’ zou kunnen komen. Het eerste wat hij vroeg was of ik gemachtigd was namens het museum beslissingen te nemen. Ik gaf aan dat ik geen directeur ben, maar voorzitter van een stichting en het bestuur dus beslist als ik onvoorziene uitgaven wil doen. En het bestuur komt over 1,5 week bij elkaar. Dat antwoord beviel hem niet echt. Hij wilde eigenlijk direct tot zaken komen.

Na een lange tijd kwam de aap uit de mouw. Het concept ging om een klein vierkant advertentieblaadje in luxe stijl; dat uitpuilde van reclames, en nauwelijks iets redactioneels had (minder dan vijf %). Zelfs de beloofde evenementenkalender waar we onze activiteiten konden plaatsen -het paradepaardje van het maandelijkse blaadje- bleek niet te bestaan in de Reeshofeditie. Verder werden de advertenties als advertorial doorgeplaatst op een website en een Facebookpagina, van de uitgeverij zelf. Een wat obscure plek om naamsbekendheid te krijgen, lijkt me. Voor een advertentie van 3 x 11 cm, 12 x per jaar in een oplage van 7.500 en eens per jaar een artikel, werd al net zoveel gevraagd als ons hele budget voor PR van 2017 en 2018 samen. En we werden al gematst omdat we als stichting geen winstoogmerk hebben. Toen ik liet blijken dat dit toch veel te duur werd, kon er bijna de helft van af. De snelle jongen wilde niet gaan mailen om een fatsoenlijke aanbieding te doen; daar had hij allemaal geen tijd voor, en hij gebruikte mijn visitekaartje om zijn aanbieding-met-korting voor zichzelf op te schrijven.

Dat was weer een rondje zonde-van-de-tijd. Ik ga deze jongeman vandaag nog mailen dat hij bedankt is voor de moeite en dat ik hem veel succes wens met het verder afzetten van ondernemers. Je moet toch wel heel wanhopig zijn als je als ondernemer anno 2018 nog denkt dat je omzet door zo’n flutblaadje fors gaat stijgen.

Het is nu weer afwachten tot de volgende belt.




  • Comments(0)//mijmeren.dongenhomespot.nl/#post312
Next »