VERZAMELDE DAGGEDACHTEN

VERZAMELDE DAGGEDACHTEN

DAGGEDACHTEN

De dagelijkse Daggedachten van Pee | Piet Eelants | in de Dongense Internetkrant worden op veler verzoek vanaf oktober 2014 op deze plaats verzameld



Op alle teksten in deze bijlage geldt dat bij overname van volledige teksten of gedeelten ervan bronvermelding is gewenst

Jij of Ik ( 627)

DAGGEDACHTEPosted by pee Sat, March 16, 2019 12:27:28

Jij of Ik ( 627)

Soms wil ik mijn daggedachten wel eens beginnen met 'ik '. Dat is niet zo gek voor een persoonlijke column. Maar toen ik nog heel klein was is me op het hart gedrukt om nooit een brief te beginnen met dat woordje. Men zou kunnen denken dat ' ík ' belangrijker zou zijn dan willekeurig iemand anders. Ook een vertegenwoordiger van een club, groep of bijvoorbeeld een bedrijf doet er goed aan zijn te vertegenwoordigen club veel te benoemen en dit consequent te blijven doen in een gesprek of geschreven stuk. Het woordje 'ik 'mag maar zuinig gebruikt worden. Dat leerde ik weer van een bevriende journalist met de bedoeling journalistiek verantwoorde artikelen te kunnen schrijven. Bovenstaande zit gebakken in ons 'politiek correct' denken en maakt deel uit van een referentiekader dat de grondslag er van vormt. Toch heb ik soms moeite met deze stellingname. Deze techniek wordt vaak en vooral in verkiezingstijd gebruikt. Er zijn zeker redenen om dat te doen ,maar er zijn evenveel redenen om juist over politieke onderwerpen een eigen mening te hebben. Het woordje ' ik ' komt veel beter over bij de kiezer. Die weet dat de vrouw of man in kwestie niet bang is om voor zijn of haar overtuiging uit te komen. De partij die de politicus vertegenwoordigd kan en hoeft dan niet als dekmantel te worden gebruikt. 'Wij vinden' is voor mij te vrijblijvend.

Als jij vindt dat jouw partij wil dat wij 'dat' ook moeten vinden, doe je aan zelfoverschatting en verloochen je dikwijls je eigen mening en doe je bovendien latent aan indoctrinatie. Je gaat dingen opdringen omdat 'wij 'dat ook al vinden. Natuurlijk is het goed dat mensen over dingen denken wat meer mensen denken, maar de kans op ondermijning van je eigen mening is levensgroot aanwezig. Denken en 'iets er van vinden' zou een ieders ideaal moeten zijn. In de politiek zou dat een beginsel moeten kunnen zijn van een echte democratische samenleving waarin de meerderheid het altijd wint van de minderheid en de minderheid zich er goed bij kan vinden omdat de echte democratische gedachten ook door hen wordt gerespecteerd. Het grote voordeel daarbij is dat er nooit een meerderheid komt die bepáált wat jij moet denken of doen omdat jouw eigen vrijheid dat verhindert. Verkiezingen op z'n (vroeg) Grieks dus!


(c) 2019 Piet Eelants







  • Comments(0)//daggedachten.dongenhomespot.nl/#post627

Boekentalkshow ( 626)

DAGGEDACHTEPosted by pee Tue, February 26, 2019 21:09:16

Boekentalkshow


Ooit heb de neiging gehad ook eens een boek uit te geven. Geschréven heb ik er al een paar. Ze zijn opgetekend, maar vooral liggen ze. Opgestapeld in schriften en A4-bloks in een kast die de naam boekenkast zeker niet ambieert als je dat zou vragen aan 'm. Ook heb ik wat 'woordsels' op de harde schijf staan en zijn ook in deze kolommen en elders in deze webstek wat schrijfsels van me te vinden. Heel gewoon eigenlijk. Iedereen schrijft tenslotte, maar niet iedereen is een blijver schrijver. Voor mij is schrijven overigens wel bijzonder. Als dyslexie-lijder is dat misschien wel een hoge prestatie op significante hoog niveau. Maar koketteren over je eigen kunnen is niet iets wat je zelf opschrijft. Je laat deze dingen gewoon door anderen zeggen en desnoods op schrift stellen. Toch hebben schrijvers wat voor op anderen en worden vanzelf wat literair elitair en tot het extraordinaire aan toe. Dat woord betekend onder andere lief, aardig en leuk, maar is eigenlijk gewoon extra en gewoon ordinair en wordt commercieel uitgebuit en als zodanig toegepast in zowat elke talkshow. Het lastige van een boek is nu eenmaal dat men het moet lezen. Het stiekem even omhoog houden op camera-hoogte van een boek is een aangeleerd kunstje en vooral vooraf geproduceerd opgenomen in het draaiboek. Er is maar een doel mee gediend: Het belang van de uitgever en niet dat van de broodschrijver.


Die uitgever heeft een flinke vinger in de pap bij de omroepen en vult de overige onzin van zo'n show aan met het meestal quasi bevorderen van het intelligent van de kijker. De auteur verplicht zich in elk serieus contract met de uitgever aan te schuiven aan de tafel van ( elke) veelbekeken talkshow. Jammer wordt dan veelal voorbij gegaan aan het feit wat echt is en dat is dat het goed voor je is. Lezen is een bezigheid die je uitvoert als het rustig is; als het comfort van je stoel dat toelaat en het licht voldoende is. Lezen is het genieten van het vermogen om al rustend en desnoods liggend de spannendste avonturen te beleven en je lusten te voeden. Je kunt je mee laten sleuren in een wilde waterstroom die je pijnigt en frustreert of je droomt weg met een pietluttig doktersromannetje. Er is keuze genoeg om over te schrijven en elke dag is er wel wat aan te bevelen .Ik beveel aan om het ultieme boek over de talkshow te schrijven. Hoef je er nooit meer naar te kijken. Een boek lezen is hét alternatief.

(c) Piet Eelants 2019





  • Comments(0)//daggedachten.dongenhomespot.nl/#post626

Van takje naar takje ( 625 )

DAGGEDACHTEPosted by pee Sat, February 16, 2019 16:20:39

Van takje naar takje

Er zijn heel wat mensen die geen zin meer hebben in het leven. Het zou hun grootste recht moeten zijn eruit te mogen stappen, hun soms lang gekoesterde wens in vervulling te zien gaan. Kan jij het daar mee eens zijn of beter: kun jij je dat voorstellen:....moe te zijn, het niet meer zien zitten, het liefst eerst even alleen willen zijn en dan op een juist moment,op een door jezelf gekozen tijdstip eruit stappen. De vrede vinden, de ideale wereld zoeken en denken die te vinden, een wereld die ook niet bestaat, maar waarvan je altijd hebt gedroomd dat die plaatsmaakt voor die wereld die soms een kwelling voor je is? Het zijn gelukkig ook niet altijd mijn woorden, enkel soms mijn daggedachten en waarvan anderen zeggen dat ze somber zijn, zonder perspectief op betere dagen en niet nodig. Ze hebben natuurlijk gelijk en bewijzen maar weer eens dat er mensen zijn die van je houden. Ik ben soms een van hen en soms die mens met die gedachten. Net als jij misschien?


Mens ben je als je iemand met een sombere gedachten terug fluit naar het leven en naar het nut ervan. Als je bewijzen aandraagt dat het leven ook mooi kan zijn of dat gewoon is. Vooral in tijden dat de natuur ons blij wil maken en die zelfde natuur nieuw leven doet ontspringen, kleurige krokussen en vrolijke hyacinten hun kopjes laten zien door soms een laagje sneeuw, komt zo'n menselijke opkikker van pas. Omdat ook dan mensen diep in de put zitten en pijn ondervinden in hun hart. Zij beleven de wereld anders dan de meesten van hun medemensen rondom ze, die fluitend opstaan en het klaar spelen om elke dag een vrolijke lach op hun gezicht te toveren. Het is goed om te weten dat er dan iemand is die je bij de les houdt en toont én soms bewijst dat jij het leven ook aan kan;dat ook jij de kans loopt dat de lucht naar benden valt en je arm op twee plaatsen kan breken vandaag, maar voorziet dat het gips er binnen twee manden weer af kan en bewijst dat je niet alleen leeft, maar ook jij die ander nodig hebt. Die andere mens, die ene. Soms is die mens een zeurpiet en bemoeial, die allesweter en die arrogante eikel. Als jij in de spiegel kijkt zie je die mens zelf . Soms zie dan ook die engel die genieten kan van die eerste lentebloemen, die jou mee laat springen van takje naar takje en de wereld opnieuw gaat verkennen ; ' mens durft te leven !' zegt en de mooie dagen niet vergeet.

(C) 2019 Piet Eelants





  • Comments(2)//daggedachten.dongenhomespot.nl/#post625

Appels, de verhoogde BTW en andere peren.. (624)

DAGGEDACHTEPosted by pee Sun, January 27, 2019 14:29:09

Appels, de verhoogde BTW en andere peren..



De bananen. Daar merkte ik het aan. Is dat krom geredeneerd? Jumbo was er ooit mee begonnen. Bananen waren een tijdje een publiekstrekker. Andere supermarkten volgden. Voor bananen hoefde je niet naar een andere winkel te gaan. Overal kostten ze in enen 99 eurocent. Voor mij was dat een graadmeter. Dan zal de rest van het assortiment ook wel redelijk geprijsd zijn was mijn beredenering. Naïef was dat wel natuurlijk. Want als je naar de prijs van de appels keek was het verschil bij andere supermarkten duidelijk waar te nemen. Ik vergeleek dus in feite appels met peren, Aldi verkocht dus knollen voor citroenen en bij Albert Heijn was nog steeds geen sprake van 'alles' voor een appel en een ei; ook niet voor verwoede hamsteraars. Dát, dachten ze in Den Haag, gaan we aanpassen. Die gedachtegang van de mensen is verwarrend en bijna net zo verwarrend als mijn gedachten vandaag. Al op de derde dinsdag van september vorig jaar kondigen we het aan. Een kleine passage in de troonrede en een wat grotere in de begrotingsstukken. Oplettende pers was er maar weinig en dus bleef de BTW verhoging tot januari, eerst onderbelicht en pas daarna zichtbaar. De burger is dat per 1 januari al lang vergeten was schijnbaar de onderliggende gedachte van de beleidsmakers en de supermarkten. De eerste drie weken bleven de bananen ónder de euro. Eén supermarkt verkocht ze zelfs als aanbieding een week lang voor een dubbeltje minder. Afgelopen zaterdag betaalde ik €1.09 per kilo. Toch maar mooi een 'dubbeltje' erbij bij, 20 cent in mijn geval. Ook bij de prijsvechters. Onwillekeurig moest ik denken aan de periode waarin we overgingen van de gulden op de euro. Een vleeskroket kostte daarvoor 1.50 maar ook daarna. Niets aan de hand toch? Alleen het valutateken was veranderd van 'f' naar '€'. Een banaan was je, als je daar over zeurde …. en ik ben, zo constateerde ik vandaag, nu net zo naïef als de doorsnee Nederlander toen. Gele hesjes zijn groen en lijken dáárom niet op een banaan.Niet kopen dus,want ook dat klopt niet én ze helpen niet en ook in Frankrijk niet. We willen misschien graag voor de gek gehouden worden. Als jij het nog snapt dat we er allemaal een beetje op vooruit gaan, zeg ik 'geef mij maar spruitjes '.Het enige verhaal wat klopt, is het verhaal van het krabben van de kat en het bijten van de hond. Ook dat maakt niets uit. Alhoewel ; dat is ook maar een fabel, een verhaal waarin je enkel tussen de regels door de waarheid moet weten te vinden en het juiste gevoel voor een stemadvies moet ontdekken.


(c) Piet Eelants 2019







  • Comments(0)//daggedachten.dongenhomespot.nl/#post624

“De mitrailleur er op” (623)

DAGGEDACHTEPosted by pee Sat, January 12, 2019 13:05:07

“De mitrailleur er op”

“De mitrailleur er op”. Mijn al lang overleden naaste familielid gebruikte dat kleine zinnetje vaak uit rechtvaardigheidsgevoel. Zelf kon deze man nog geen vlieg kwaad doen en hij liep met een bochtje om een ijverig miertje heen. Die manier van leven heb ik misschien wel van hem. Hij had oog voor het kleine, het ten onrechte nietig verklaarde schepseltje en had oog en waardering voor de rechtvaardige mens en ijzeren wetten. Sociaal tot en met, maar in zijn uitspraken stellig en radicaal. Als de man nu nog zou leven zou hij groot respect kunnen opbrengen voor de huidige president van de Filipijnen Rodrigo Duterte ,de rechtse radicale leider die alle drugsverslaafden, maar vooral de drugsdealers eigenhandig een enkele reis naar het hiernamaals zou willen geven. Mijn familielid telde daarbij ook dieven op, moordenaars en ander -in zijn ogen- tuig van de richel.



Politiek gezien op z'n minst incorrect, maar wel vanuit een overtuiging. Het klinkt gek, maar als rechtgeaarde socialist had ik soms het gevoel dat hij gelijk had. Dat gevoel kwam en komt uit eenzelfde rechtvaardigheidsgevoel als dat ik nog steeds nastreef en voortkomt uit mijn levenservaring en referentiekader. Ik dacht aan deze herinnering toen ook ik schrok van de woorden die onze minister president bezigde over gebeurtenissen van de afgelopen jaarwisseling in de grote steden. De man kreeg een hoop bagger over zich en hij werd in een krantenartikel zelfs vergeleken met de hier al genoemde Rodrigo Duterte. Ook werd gezegd dat het maar woorden zijn waarmee hij zicht uitte en daden worden algemeen niet verwacht. Ik zie Rutte nog niet op een afstandje met een kalasjnikov in zijn handen omstanders van een vreugdevuur elimineren. En de hardwerkende dienstverleners vinden hem nog steeds een slappe Janus. Wat dat betreft zullen zijn woorden niet de daden worden die mensen als mijn vroegere familielid zouden wensen. Mark Rutte is daar veel te slim voor. De bagger die hij in in dit geval moet trotseren zet hij gewoon om in winst. In maart al. Rutte maakt dan een eigen vreugdevuur. Hij haalt dan stiekem en op een verlaten plaatsje op het Scheveningse strand drie vuursterretjes uit de neutrale verpakking en steekt ze triomfantelijk aan. Boudewijn de Groot zong het al eens: 'Het is koudvuur en dat geeft niets en het komt niet in de krant...' Mijn vroegere familielid blijf ik waarderen. Bij Rutte ligt dat toch iets anders.Hij is soms niet eens te vertrouwen op zijn woord.


(C) 2019 Piet Eelants





  • Comments(0)//daggedachten.dongenhomespot.nl/#post623

Het veertiende jaar ….. (622)

DAGGEDACHTEPosted by pee Mon, December 24, 2018 13:19:19

Het veertiende jaar …..

Deze krant gaat in 2019 het veertiende jaar in. De voorloper(s) meegerekend. Klein nieuws vooral in het begin en elk jaar uitgebreider en meer bezocht. Tussen de 1200 en 1500 ( Dóngense!) mensen per dag zijn de krant trouw en hébben er wat mee of aan. Niet commercieel. Niet hoog van de toren, bescheiden vooral en actueel. Vrijwilligerswerk, Dongens eigenlijk en vooral objectief, snel ook en eerlijk. Openstaand voor alle Dongenaren en politiek onafhankelijk. Officieel met een eenmansredactie, maar geholpen op dezelfde vrijwillige basis door velen waarvan sommigen al vanaf het begin. Ik noem Rinus Krijnen die het archief fanatiek verzorgt en bijhoudt. Ad Hessels , met hand en spandiensten. Filmers met een hart voor de actualiteit.



Ik noem Con Loomans en Jan Verdaasdonk. Er is een plaatst, ruimte en veel belangstelling voor meningen en columns. Ik noem Lia van Gool en ( weer) Rinus Krijnen. Onlangs gaat de krant ook regionaal, door samenwerkenting met Langstraat Media en te zien op kanaal 42 van ziggo televisie. Ik zou meer namen willen noemen die al die jaren op een of andere manier,maar altijd -voor Dongen - belangrijke informatie zorgen en van plan zijn dit zeker te blijven doen. Zij zijn nog bescheidener dan de krant zelf, maar wel ontzettend belangrijk voor de continuïteit van de krant. Ik vergeet zeker de aanleverbronnen niet. Ik noem de verenigingen op sport- en ander gebied en zeker de officiële bronnen van de gemeente Dongen. Onmisbaar en zeer nuttig voor belangrijke informatie die elke Dongen aangaat. De plaatselijke krant, dat zijn wij. De krant die vist in dezelfde vijver van de nieuwsgaring als de collega media in ons dorp die zeker geen concurrenten zijn. Dat wou ik even kwijt en de mensen die genoemd zijn wíl ik niet kwijt. De lezer, jij dus ook niet. Als er dan toch een wens in mijn laatste daggedachte van dit jaar moet zitten is het wel dat het jou goed mag gaan in het nieuwe jaar. Samen zetten we hopelijk ook in 2019 ons eigen Dongen op de kaart. Mocht dat echt niet lukken zal ik zeker de mooie dagen niet vergeten ....DANKJEWEL !

© 2018 Piet Eelants









  • Comments(0)//daggedachten.dongenhomespot.nl/#post622

..er zijn grenzen... (621)

DAGGEDACHTEPosted by pee Sun, December 16, 2018 16:30:10

DAGGEDACHTE (621)


..er zijn grenzen...

Dat ik in specifiek deze kolommen van de krant gebukt ga onder Vlaamse invloeden is sterk overdreven. Het gesproken en geschreven Nederlands blijkt in de praktijk begrepen te worden door Vlaamse mensen. Visa versa is dat dikwijls ook het geval. Daar streef ik ook naar: elkaar verstaan. In het Vlaams wordt dat specifieke begrip iets anders geïnterpreteerd. Verstaan is daar ook begrijpen. Wij Nederlanders begrijpen dat wel maar behoren dat anders te horen als het wordt uitgesproken door een ons door de officiële media opgedrongen bevoorrechte Hilversummer. Uit de statistieken van deze internetkrant blijkt dat aan de andere zijde van de grens ook veel bezoekers komen. Soms neem ik de vrijheid het ons in feite gezamenlijke taalgebruik van de mensen aan de andere kant van de al lang denkbeeldige grens zo te gebruiken dat mijn liefde voor het Vlaams er uit blijkt.



De Vlaamse gemoedelijkheid werkt soms als een katalysator en is een welkom instrument om een ernstig onderwerp te kruiden met luchtigheid. Dat kan ook verwarrend werken, zodanig dat de Neerlandici onder ons, hun wenkbrauwen doet fronsen bij de zinsbouw die ook in redactionele artikelen wordt gebezigd. Zij voelen het aan als een ontbering te moeten ondergaan ; alsof dat met hun voeten wordt gespeeld. In ieder geval is het Vlaams mooier en heeft het (Nederlands) Brabantse dialect in de voorafgaande eeuwen wel degelijk beïnvloedt. Ik merk hierbij gelijk zelf al op, dat deze stelling in dezen een subjectieve mening vertegenwoordigd. Dus en geen objectief aantoonbaar feit. Dat de meeste anderstaligen die met het Nederlands in aanraking komen en de uitspraak ervan moet ondergaan en veelal van mening is Nederlands geen mooie taal te vinden is echter wel een welbekend voldongen feit. Eerlijkheidshalve dient te worden opgemerkt dat dat voor een belangrijk deel te wijten is aan door keelklank geproduceerde Hollandse uitspraak van de g. De zachte g daarentegen maakt het horen van het Nederlands aangenamer en vriendelijker én doet ons Brabanders meer welkom zijn in het Vlaamse land dan mensen aan de andere kant van de grote rivieren. Die heten dan ook allemaal kaaskoppen. Dat is net zo vriendelijk als dat wij alle Belgen dom vinden. De waarheid is anders en is gelijk aan de praktijk. Wij houden van elkaar of 'zien elkaar graag'. De grens blijft belangrijk al zijn ook daar grenzen aan.


(C) Piet Eelants



  • Comments(0)//daggedachten.dongenhomespot.nl/#post621

Dat denk ik (620)

DAGGEDACHTEPosted by pee Sun, December 02, 2018 11:17:23

Dat denk ik ( 620)

Onze maatschappij. We verenigen ons, hebben politieke partijen en leven tussen andere culturen. We denken en praten, hebben een mening en schrijven die neer of spreken die uit. Maar is datgene wat we zeggen wel onze eigen mening als het denken voornamelijk door anderen wordt gedaan. Is jouw en mijn mening nog terug te vinden in de uitkomst van de slotsom die in feite jouw doen en laten bepaalt, je karakter vormt en je omgeving beïnvloedt. Als we afwijken van dat kuddegedrag en ons daar van los maken word je een buitenbeentje en een minderheid of in ieder geval zo bestempelt door de meerderheid die overblijft en daarvan profiteert. Het typische is dan wel dat mensen die hetzelfde denken en handelen als jij, weer een groep vormen die een eigen mening heeft en zich voegt in de rij van denkers die invloed uitoefenen op meningen van anderen.


De democratie eist dan wel van je dat je luistert naar al die andere meningen, die respecteert en waardeert. Wat blijft is het superieure element in de menselijke geest, het opeisen van het gelijk en de hang naar macht. De mens bedacht daarom vele vormen van samenlevingen. In onze eigen democratische samenleving kiezen wij er voor om groepen te vormen die ons vertegenwoordigen. We doen dat niet van harte maar kunnen niet anders omdat dat kuddegedrag in onze genen zit. Maar ons denken gaat door. Dat is immers onze drijfveer. We zijn vrij in onze gedachten, in ons doen en laten en we weten dat de democratie daar dan ook garant voor staat. Wetende dat we tenslotte voor de gek worden gehouden, door daarna te ontdekken dat hetgeen jouw groep van plan was te doen, gewoon nalaat te doen. Maar dan is de redding nabij : onze samenlevingsvorm die democratie heet, geeft jou en mij de gelegenheid om telkens opnieuw te proberen onze samenleving te binden met het resultaat van óók jouw denken. Dat denk ik. Als jij er ook over wil nadenken geef ik je de daggedachte mee dat als één iemand of één ideologie het voor het zeggen heeft en te veel macht krijgt, de ultieme vrijheid en vrede uit blijft.


(c) Piet Eelants 2018



  • Comments(0)//daggedachten.dongenhomespot.nl/#post620
Next »