LIA VAN GOOL

LIA VAN GOOL

COLUMN VAN LIA VAN GOOL

Zij neemt de lezer mee in haar wereld van werkelijkheid en menselijkheid. Zij zal het zijn die de lezer een stuk vitamine voor het hart geeft en diezelfde lezer een blik gunt in het Dongense zoals Lia dat ziet. Gevarieerd en soms scherp ,maar altijd vanuit een positieve blik op de wereld van ons allen.

De redactie van deze krant wenst de lezer hierbij veel genoegen en leesplezier

Verrassend!

DONGENPosted by Lia van Gool Thu, June 15, 2017 16:23:56

Verrassend!

Vanaf eerste Pinksterdag zijn er heel wat verrassende dingen gebeurd, tenminste voor mij.............

Op deze eerste Pinksterdag had mijn vriendin (ja, die van de Doos van….) vrienden uit België op bezoek. En wij gingen daar naar toe om kennis te maken met het echtpaar, dan in de Ardennen woont. De vrouw ken ik van Facebook, maar ik had haar nog nooit ontmoet. Tenminste, niet dat ik me kon herinneren. Waarschijnlijk zijn we elkaar vroeger weleens tegengekomen, toen wij allebei nog op de lagere school zaten. Petra, zo heet de ex-Dongense die nu in België woont, vertrok op jonge leeftijd naar de Ardennen, achter de liefde van haar leven, Jean-Marie, aan! Op deze zondagmiddag maakte ik kennis met hun. En dat was een aangename verrassing! Omdat wij elkaar niet echt kenden, want hoe goed ken je iemand op Facebook?, hebben wij die dag echt kennisgemaakt. Het werd, in alle opzichten, een verrassend leuke middag. De gesprekken kabbelden voort, de wijnflessen raakten leeg, de lekkere hapjes verdwenen, net zoals de zon op een gegeven moment, maar toen was het al laat in de middag. Ook een andere vriendin was deze middag gekomen. Wij hebben overal over gesproken en soms hebben wij ook wel geroddeld, denk ik. Gelukkig sprak Jean-Marie goed Nederlands. Of misschien jammer, want anders hadden wij onze kennis van de Franse taal kunnen tonen. Aan het eind van de dag, of liever aan het begin van de avond, vroeg vriendin of zij worstenbroodjes warm moest maken. Helaas, daar hadden wij geen trek meer in. Wij hadden die hele middag al zo genoten van de eigengemaakte paté, de Franse kaasjes en vooral de wijn, dat er geen Dongens worstenbroodje meer bij paste. Om een uur of acht/halfnegen namen wij afscheid van vriendin en van haar Belgische vrienden. Wat een verrassend leuke middag. Zeker voor herhaling vatbaar!

De volgende verrassing kwam op tweede Pinksterdag met Verrassend Dongen. De weergoden waren ons gunstig gezind. En dat terwijl de weersverwachting voor die dag in eerste instantie niet zo mooi was. De zon scheen al vroeg op de Dongense Loswal. En daar, langs de Loswal, in het kanaal, lagen de boten klaar voor de rondvaart op het Wilhelminakanaal. Voor deze rondvaart waren kaartjes beschikbaar die, hoe verrassend, al in tien minuten tijd helemaal uitverkocht waren! Dat is pas LEF hebben! Na de officiële opening door burgemeester en wethouder mocht het gezelschap genodigden, waaronder Hans en ik, de boot in. Pfff, dat was even eng. Maar gelukkig waren er genoeg leden van de jeugdbrandweer om mensen zoals ik een handje te helpen bij het opstappen. De lage sloep, vroeger gebruikt voor het vervoer van groenten, bood ruimte aan genoeg mensen. Wat een bijzondere tocht was dat, zo over het Wilhelminakanaal. En wat zijn de oevers van het kanaal prachtig groen, als je die zo eens van een andere kant kunt bekijken. Super gaaf! En, Piet Eelants: NEE, wij zaten niet als haringen in een tonnetje……, zoals jij in deze krant hebt beweerd!


De tweede Pinksterdag bleef verrassen, zoals op de Dijkjes in ’s Gravenmoer, waar De Bende van De Witte Veer een tijdelijk kamp op had geslagen. Ook onze eigen Dongense grenspalenmaker was aanwezig om uit te leggen hoe hij de grenspalen had gemaakt. De Bende deed een voordracht. Eén van de vrouwen die meespeelde, beweerde dat zij ‘pas twintig was’. Ja hoor, dat zou ze wel willen, denk ik! Bijzonder hier was het speciale bier voor De Bende van De Witte Veer, gebrouwen door Opener, met de speciale naam ‘Heildronk’. Een heerlijk biertje, moet ik zeggen, met een heerlijke frisse afdronk. Zeker de moeite waard om eens te proberen.

En natuurlijk verraste Heuvelpark ook weer: vooral met het grote aantal fietsen dat voor aan de straat geparkeerd stond. Nee hoor, Heuvelpark verrast eigenlijk altijd: de sfeer is er bijzonder, volgens sommige bezoekers een beetje geheimzinnig. Je waant je er in de tijd dat de looierijen in Dongen nog floreerden. Wat een geweldige locatie. En ook bij De Volckaert, Dongedal, waren een aantal verrassende zaken te zien. Maar wat bovenal verraste, die tweede Pinksterdag, was het weer. Wat een geweldig mooie dag was het!

En zo ging de week verder, na Pinksteren. En de verrassingen bleven komen. Zo mag mijn allerliefste stiefdochter in juli meedoen aan de Brabantse Kampioenschappen Paardrijden (als ik niet de juiste naam heb gebruikt, excuses daarvoor). Hans en ik zijn supertrots, dat kan ik wel zeggen. En wij gaan natuurlijk kijken naar het mooie duo D&D.

Op de zaterdag van de week na Pinksteren werd ik geïnterviewd. En dat voelt best vreemd, als je zelf meestal degene bent die de vragen stelt. Nu moest ík vragen beantwoorden. En de antwoorden waren, zelfs voor mij, soms best verrassend!

Die zaterdagavond zijn wij naar een optreden van Bender geweest in ’t Schouw. Jammer genoeg in ’t Schouw, want dit optreden stond gepland in de buitenlucht op Heuvelpark. Maar omdat de weersvoorspellingen slecht waren, is de voorstelling naar binnen verplaatst. Wat een super-optreden en wat een verrassing. Wij kenden Bender niet en hadden gekozen voor het nieuwe en de prachtige locatie. Daar hebben wij zeker geen spijt van. Wij luisteren naar het ene prachtige Nederlandstalige lied na het andere en genoten van de vierkoppige band. Na het optreden namen de bandleden ruim de tijd voor de bezoekers, om CD’s te signeren en praatjes te maken. Wij hopen dat Bender, ondanks het feit dat het programma voor volgend jaar al vastligt, toch op mag komen treden van Donckhuys, en dan wel in het Heuvelpark.

De laatste verrassing in de reeks, was het verjaardagsfeest van mijn oom Mari, die tachtig jaar werd. In onze familie is het een traditie dat er, als iemand een bijzondere verjaardag viert, een voordracht wordt gedaan of een lied wordt gezongen. Helaas was de tijd te kort om speciaal voor deze oom nog een voordracht te maken. Maar, een tante en ik, hebben een liedje uitgezocht en dat hebben wij tijdens het feestje gezongen. Dat het niet helemaal zuiver klonk, maakte niet uit, want ik zag ome Mari genieten en daar ging het tenslotte om. Na ons optreden zijn wij verder gegaan met zingen. Een aantal familieleden zong met luide stem mee. Wij zongen het ene Nederlandstalige liedje na het andere (maar het klonk natuurlijk niet zo mooi als de nummers van Bender). En wij hadden plezier! Echt geweldig om samen met je familie zo te kunnen zingen. Oubollig? Nee zeker niet, wij zijn gewoon doorgegaan met de familietraditie, zoals het hoort. En de jarige? Die vond het weer ouderwets gezellig. Hij straalde toen wij weggingen. Dit feest was in alle opzichten speciaal voor hem!

Lia van Gool

  • Comments(0)//column.dongenhomespot.nl/#post31